Yargıtay 4. CD 2021/25388 E. 2024/4746 K.

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2016/184 E. 2016/483 K.

SUÇ: İmar kirliğine neden olma

HÜKÜM: Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan açılan kamu davasında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteminin özetle; bilirkişi raporunun sanığın soyut ifadelerine dayandığı, imalat tarihlerinin teknik ve bilimsel yöntemlerle tespit dilmediği, zabıt düzenleyicilerinin ve komşu tanıkların dinlenilmesi gerektiği, sanık hakkında eksik araştırma ile beraat kararı verildiği bu ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın imar kirliliğine neden olma suçundan cezalandırılması talebi ile açılan kamu davasında Yerel Mahkemece; sanığın savunması, tutanaklar, keşif ve bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirilerek; söz konusu yapının 12.04.2004 tarihinden önce yapılmış olması nedeni ile sanığın eyleminin suç teşkil etmediği kabul edilmiş ve beraat kararı verilmiştir.

IV.GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 31.05.2022 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, başkaca yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.04.2024 tarihinde karar verildi.