Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2016/234 E., 2016/561 K.

SUÇLAR: Hakaret, tehdit, kasten yaralama

HÜKÜMLER: Mahkumiyet, beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, onama

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan, neticeten hükmolunan adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararının, tür ve miktarı itibarıyla 5320 sayılı Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.

Sanık hakkında tehdit ve hakaret suçlarından kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Antalya 6. Asliye Ceza Mahkemesi kararı ile sanık hakkında hakaret ve tehdit suçlarından; 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat, kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca neticeten 2.000,00 TL adli para cezası kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteğinin; süre tutum dilekçesiyle gerekçesiz olarak hükümlerin bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, arkadaşı olan katılana araç içerisinde basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı ve sinkaflı sözlerle hakaret ettikten sonra “Eve gidelim sana neler yapacağım.” diyerek tehdit ettiği iddia olunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Kasten Yaralama Suçu Yönünden;

Hükmün tür ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, katılanın temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Hakaret ve Tehdit Suçları Yönünden;

1. Sanık hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, dosya kapsamında sanık savunmasın aksine her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı bir delil bulunmaması nedeniyle hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

A. Kasten Yaralama Suçu Yönünden;

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılanın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Hakaret ve Tehdit Suçları Yönünden;

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında, katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKÜMLERİN, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.04.2024 tarihinde karar verildi.