Yargıtay 4. CD 2021/24150 E. 2024/4547 K.

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2015/714 E., 2016/391 K.

SUÇLAR: Hakaret, kasten yaralama

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet, beraat, ceza verilmesine yer olmadığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, onama, bozma

Şikâyetçi ...'in 18.12.2015 tarihli duruşmada sanıklardan şikâyetçi olduğunu ancak davaya katılmak istemediğini beyan etmesi karşısında şikâyetçinin katılan sıfatını kazanmadığı ve sanıklar ..., ... ve ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükümleri ile sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığına dair kararı temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı tespit edilmiştir.

Sanık ... hakkında hakaret suçu ve sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla

1.Sanıklar ..., ... ve ...'ın kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca verilen beraatlerine, sanık ... hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına,

2.Sanık ... hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına,

3.Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (c) bendi, 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca 3.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Şikâyetçi sanık ...'in temyiz istemi, tüm dosya kapsamından sanıklar ..., ... ve ...'ın atılı suçları işlediklerinin sabit olduğuna, hakaret suçunu işlemediğine, usul ve yasaya aykırı olan kararın açıklanan ve resen görülecek nedenlerle lehine bozulması gerektiğine vesaire;

2.Sanık ...'ın temyiz istemi, hakkında verilen mahkumiyet hükmünün bozulması gerektiğine vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

TARSİM'de sigorta ekspertizi olarak çalışan şikâyetçi sanık ...'in ...C. isimli bir şahsın tarlasında ekspertiz işlemi yaptığı sırada çıkan tartışma esnasında, sanık ...'in katılanlar ... ve ...'a hakaret ettiği, sanık ...'in şikâyetçi ...'i basit tıbbi müdahale ile iyileşebilir nitelikte kasten yaraladığı, sanıklar ..., ... ve ...'ın şikâyetçi ...'i kasten yaralamaya teşebbüs ettikleri, sanık ...'ın da şikâyetçi ...'e hakaret ettiği iddiasıyla açılan davada, Yerel Mahkemece tüm dosya kapsamından sanıklar ... ve ...'ın hakaret suçunu karşılıklı işledikleri gerekçesiyle haklarında ceza verilmesine yer olmadığına, sanıklar ..., ... ve ...'ın kasten yaralama suçunu işlediklerinin sabit olmadığı gerekçesiyle beraatlerine, sanık ...'in kasten yaralama suçunu işlediğinin sabit olduğu gerekçesiyle mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Şikâyetçi ...'in Sanıklar ..., ... ve ... Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Verilen Beraat Hükümleri ile Sanık ... Hakkında Hakaret Suçundan Verilen Ceza Verilmesine Yer Olmadığına Dair Hükme Yönelik Temyiz Sebepleri Yönünden

Şikâyetçi ...'in 18.12.2015 tarihli duruşmada sanıklardan şikâyetçi olduğunu ancak davaya katılmak istemediğini beyan etmesi karşısında şikâyetçinin katılan sıfatını kazanmadığı, 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası ve 1412 sayılı Kanun'un 317 inci maddesi uyarınca şikâyetçinin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B.Sanık ... Hakkında Hakaret Suçundan Verilen Ceza Verilmesine Yer Olmadığına Dair Hükme Yönelik Temyiz Sebepleri Yönünden

1.Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanığın 18.12.2015 tarihli sorgusu olduğu ve bu tarihten itibaren 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

C. Sanık ... Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Verilen Mahkumiyet Hükmüne Yönelik Temyiz Sebepleri Yönünden

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik, 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde "Basit Yargılama Usulü" düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 nci ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması nedeniyle karar hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

A.Sanıklar ..., ... ve ... Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Verilen Beraat Hükümleri ile Sanık ... Hakkında Hakaret Suçundan Verilen Ceza Verilmesine Yer Olmadığına Dair Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkeme kararına yönelik şikâyetçinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık ... Hakkında Hakaret Suçundan Verilen Ceza Verilmesine Yer Olmadığına Dair Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkeme kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeninden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

C. Sanık ... Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükmü Yönünden

Gerekçe bölümünün (C) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.04.2024 tarihinde karar verildi.