Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2016/155 E., 2016/1028 K.

SUÇ: Hakaret

HÜKÜM: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları ve 62 nci maddesi uyarınca 7.080,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteğinin; cezanın usul ve yasaya aykırı olduğuna, hakaret kastı bulunmadığına, cezanın ertelenmemesi ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmemesinin hatalı olduğuna, bu nedenlerle ve resen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde sanığın eşini tedavi için devlet hastanesinde EKG odasına götürdüğü, sanığın sağlık görevlisi olan mağdurun erkek olması nedeniyle bir bayan memurun gözetiminde EKG çekiminin yapılmasını istediği, kendisinin yapması gerektiğini söyleyen mağdura hitaben "Allah'ını kitabını s...m, o... çocuğu." şeklinde sözlerle hakaret ettiği, eyleminin mağdurun beyanı, tanığın anlatımı, tutanak ve tüm dosya kapsamı karşısında sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

Sanığın savunması, katılanın beyanı, tanığın anlatımı, tutanak ve tüm dosya kapsamı karşısında sanığın atılı suçu işlediği, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve cezanın ertelenmesine karar verilmemesi hususunda Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmış olup sanığın bozma sebebi dışındaki temyiz isteği ile vesair nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak,

1. Suçun işlendiği devlet hastanesindeki EKG odasının aleni olmamasına karşın, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

2. Sanığın kamu görevlilerine karşı hakaret eylemi sırasında, aynı zamanda 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendi kapsamında mensup bulundukları dine göre kutsal sayılan değerlere de hakaret ettiğinin anlaşılması karşısında, aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen eylemle cezanın orantılı olması ilkesine aykırı olarak, ceza tayininde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3. Sanık hakkında hüküm fıkrasında uygulama maddesine maddi hata nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi yerine aynı Kanun maddesinin birinci fıkrasının yazılması,

4. Bozma ilamının 1 nolu bendindeki bozma nedenine uyulması halinde;

17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanuna 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan hükme bağlanmış ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla basit yargılama usulü yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 nci ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden karar bu yönüyle hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereğince

yürürlükte olan 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının gözetilmesine,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.03.2024 tarihinde karar verildi.