Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2015/702 E., 2016/420 K.

SUÇLAR: Kasten yaralama, tehdit, hakaret, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜMLER: Beraat, mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama, bozma

Görevi yaptırmamak için direnme suçunun katılan ...'a yönelik işlenmesi nedeniyle, suçun mağduru ve suçtan zarar göreni olmayan katılanlar .... ile ... vekilinin bu suç yönünden kanun yoluna başvurmaya hak ve yetkisinin olmadığı anlaşılmıştır.

Sanık hakkında verilen hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mahkemenin kararı ile sanık hakkında,

1. Katılan ... ile ...'a yönelik kasten yaralama ve tehdit suçlarından, sanığın atılı suçları işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, mahkûmiyetine yeter kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından, sanığın atılı suçları işlendiği hususu sabit olmadığından, müsnet suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine,

2. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca, 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

3. Görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanlar vekilinin temyiz isteğinin, beraat hükümlerinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, tüm suçlar yönünden en üst sınırdan ceza verilmesi ve lehlerine vekalet ücreti verilmesi gerektiğine,

2. Sanığın temyiz isteğinin, annesinin rahatsızlığı nedeniyle katılanlarla ufak bir tartışma yaşadığına, atılı suçlamaları kabul etmediğine, usul ve yasaya aykırı olan hükümlerin bozulması gerektiğine,

Ve resen görülecek nedenlerle hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu anlaşılmıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tarihinde sanığın Finike Devlet Hastanesinde yatan annesinin durumunun ağırlaştığını öğrenmesi üzerine hastaneye geldiği, annesinin yoğun bakım ünitesine alınacağını duyması üzerine hemşire olan katılanlar C.G.E. ve H.A.'ya saldırması üzerine güvenlik görevlisi katılan Ş.B.'nin olaya müdahale etmesi üzerine ise boğazını sıkarak alınan adli raporuna göre basit tıbbi müdahale ile giderebilecek nitelikte yaralanmasına neden olduğu ve katılanlara yönelik " Bu hastaneyi yıkacağım, a.... koyduğumun dölleri, anasını sinkaf ettiğimin dölleri, bu hastaneyi yıkacağım, benim anamı öldürdünüz, bu kadın ölsün bu hastaneyi yıkacağım." dediği iddiasıyla sanık hakkında kasten yaralama, tehdit, hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından açılan davada, sanığın savunmalarına, katılanların aşamalardaki beyanlarına, tanıklar E.Ö., D.M., G.A.'nın beyanlarına ve 12.10.2015 tarihli CD inceleme tutanağı içeriğine göre sanığın kasten yaralama ile tehdit suçlarından beraatine, hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından ise atılı suçları işlediği Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

2. Sanığın atılı suçlamaları kabul etmediği anlaşılmıştır.

3. Katılanların aşamalardaki beyanları istikrarlı ve uyumludur.

4. 07.10.2015 tarihli olay tutanağı, 12.10.2015 tarihli CD inceleme tutanağı, 07.10.2015 tarihli adli muayene raporu ile tanıklar E.Ö., D.M. ile G.A.'nın beyanları dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A. Katılanlar Vekilinin Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyizine İlişkin

İşlenen suçun mağduru veya suçtan zarar göreni olmayan katılanlar vekilinin 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanık Hakkında Tehdit ve Kasten Yaralama Suçlarından Verilen Beraat Hükümleri Yönünden

1. Sanığın yargılamaya konu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi ile 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezalarının türü ve üst sınırlarına göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanığın 26.01.2016 tarihli savunma tarihi olduğu bu tarihten temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

C. Sanık Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Sanık ile Katılanlar Vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden

Tüm dosya kapsamına, katılanların aşamalardaki uyumlu ve istikrarlı beyanlarına, tanıklar E.Ö., D.M., G.A.'nın beyanları ile 12.10.2015 tarihli CD inceleme tutanağı içeriğine göre sanığın atılı suçu işlediğine, cezanın belirlenmesi ve tekerrüre esas engel mahkûmiyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 51 ile 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin uygulanmaması yönünde Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır.

2. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından,

Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

D. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a. Özel güvenlik güvenlik görevlisi olarak çalışabilmek için 5188 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesi uyarınca özel güvenlik eğitimini başarıyla tamamlamış olmak ve 11 inci maddesi uyarınca da Valilikten çalışma izni almak zorunlu olup anılan Kanun'un 23 üncü maddesine göre özel güvenlik görevlisi mağdurların kendilerine karşı işlenen suç nedeniyle kamu görevlisi sayılabilmeleri için yukarıda açıklanan koşulları taşımaları gerektiği anlaşıldığından, özel güvenlik görevlisi katılan Ş.B.'nin bu koşulları taşıyıp taşımadığı araştırılmadan eksik inceleme ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca mahkûmiyet kararı verilmesi,

b. Sanık hakkında seçimlik ceza öngörülmeyen 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince verilen kısa süreli hapis cezasının, kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre bir değerlendirme yapılıp, sonucuna göre 5237 sayılı Kanun'un 50 inci maddesinde belirtilen seçenek yaptırımlara çevrilip çevrilemeyeceğine ilişkin karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, "5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca sanığa verilen kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca adli para cezasına çevrilmesine yer olmadığına'' şeklindeki yerinde olmayan gerekçeyle, anılan Kanun maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,

Nedenleriyle karar hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

A. Katılanlar Vekilinin Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyizine İlişkin

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılanlar vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Hakkında Kasten Yaralama ile Tehdit Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılanlar vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

C. Sanık Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (C) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemece verilen hükümde sanık ile katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiye hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

D. Sanık Hakkında Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (D) bendinde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.02.2024 tarihinde karar verildi.