Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2015/724 E., 2016/552 K.

SUÇ: İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM: Düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Düzeltilerek onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanun'unun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'unun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 184 üncü maddesinin beşinci fıkrası uyarınca düşme kararı verildiği anlaşılmıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, atılı suçu işleyen sanık hakkındaki kararın bozulması gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, yapı ruhsatı olmadan inşa ettirdiği yapı nedeniyle hakkında açılan davada Mahkeme, tutanağa konu imalatların yıkıldığı gerekçesiyle düşme kararı vermiştir.

IV. GEREKÇE

1.Yapı tatil tutanakları, bilirkişi raporu, ilgili belediyeden gönderilen yazılar, tutanak düzenleyicisi olan Fatih A.'nın yıkılan yerlerin tutanağa konu edilen yerler olduğu yönündeki beyanı ile tüm dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirildiğinde, ruhsat almaksızın sanık tarafından yaptırılan imalatların belediye tarafından 24.03.2015 tarihinde yıktırılmış ve buna dair masrafın belediyeye yatırılmış olması karşısında, düşme kararı verilmesine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2.Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen "düşme kararı verilirken 5237 sayılı Kanun'un 184 üncü maddesinin beşinci fıkrasından sonra gelmek üzere "5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası" ibaresinin yazılmaması" hususu dışında hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılanın vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği karara, 5237 sayılı Kanun'un 184 üncü maddesinin beşinci fıkrasından sonra gelmek üzere "5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası" ibaresi yazılmak suretiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.02.2024 tarihinde karar verildi.