Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2016/59 E., 2016/214 K.

SUÇ: Hakaret

HÜKÜM: Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Hakkari 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.04.2016 tarihli ve 2016/59 Esas, 2016/214 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz sebepleri, sanığın atılı suçu işlediğine ve cezalandırılması için somut delilin bulunduğuna, eksik araştırma ve inceleme yapıldığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Cezaevinde aynı koğuşta kalan taraflar arasında çıkan tartışmada sanığın, katılana sinkaflı sözlerle hakaret ettiğinden bahisle açılan kamu davasına ilişkin, Yerel Mahkemece, sanık tarafından atılı suçu işlendiğine dair, katılanların soyut beyanları dışında, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil olmadığı kabul edilip, beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Katılanın aşamalardaki istikrarlı anlatımları ve sanığın Hakkari Cumhuriyet Başsavcılığı'ndaki beyanında "Küfür ettiğimi hatırlıyorum, fakat ne dediğimi hatırlamıyorum." belirtmesi, kovuşturma aşamasında ise "...karşılıklı hakaret ettiğim doğrudur..." şeklindeki savunması karşısında, olay sırasında taraflarla aynı koğuşta bulunan şahısların belirlenmesi ve tanık sıfatıyla dinlenmelerinden sonra, sanığın eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanu'nun 129 uncu maddesi kapsamında kalıp kalmadığı da değerlendirilerek, hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçeyle beraat kararı verilmesi, hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılanın temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.02.2024 tarihinde karar verildi.