Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2015/609 E., 2016/529 K.

SUÇLAR: Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen Mahkeme kararı ile sanık hakkında;

a. Şikayetçiler Nihat U. ve Bülent A.'ya yönelik hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 11 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

b. Mağdur ... İ.'ye yönelik hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 11 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

c. Görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

Karar verilmiştir.

2. Tebliğname hakaret suçundan kurulan hükümler yönünden onama talep etmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; mağdurun şikayetçi olmadığına, polislerin kendisini darp etmesine rağmen kendisinin şikayetçi olmadığına, dosyanın tekrar incelenip beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay günü sanığın panik atak rahatsızlığı geçirdiği düşüncesiyle acil serviste kendisine iğne yapılmasını istediği, doktor olan mağdur ... İ.'nin muayene etmeden ve reçetesi olmadan bu iğneyi yapamayacağını söylemesi üzerine sanığın olay çıkardığı, şikayetçi polis memurları müdahale ettiğinde "Polisi niye çağırdınız, kim çağırdı onları, niye başıma geldiniz, nerde lan o doktor gelsin bana iğne yapsın, anasını siknaf ettiğim doktor" dediği, hastane personeli ve polislerin kendisini sakinleştirmesini istemesine karşılık "Yapacaklar tabi lan polis geldi de ne oldu" şeklinde hakaretlerin devam ettiği, polis memurlarının sanığı etkisiz hale getirmeye çalıştıkları esnada sanığın emniyet görevlilerine "O... çocukları, ananızı avradınızı sinkaf ederim" dediği ve yanında bulunan arkadaşlarına "Bana bıçağımı getirin lan bunları deşeyim." şeklinde tehditler savurduğu, Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanık hakkında kurulan hükme ilişkin, sanık savunması, şikayetçi anlatımları ve olay tutanağı karşısında, Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığından sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

2. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

a. Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Sanığın, birden fazla görevliye karşı bir suç işleme kararı kapsamında tek bir fiille direnmesine karşın, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası uygulanmamış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşılmış,

b. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen birden fazla ilamın tekerrüre esas alınması dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Hakaret Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Sanık hakkında kurulan hükümlere ilişkin olarak, sanık savunması, şikayetçi anlatımları ve olay tutanağı karşısında, Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmış olup, sanığın bozma sebebi dışındaki temyiz nedenleri ile vesair nedenler yerinde görülmemiştir.

1.Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu'nun 2013/13 293 Esas, 2013/297 Karar sayılı ve 11.06.2013 tarihli kararında da kabul edildiği üzere 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası; "Aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi durumunda da, birinci fıkra hükmü uygulanır" hükmünü içermekte olup, zincirleme suçtan farklı bir müessese olan ve aynı neviden fikri içtima olarak kabul edilen bu durumda, fiil yani hareket tektir ve bu fiille aynı suç birden fazla kişiye karşı işlenmektedir. Burada, hareket tek olduğu için, fail hakkında bir cezaya hükmolunacağı, ancak bu cezanın kanunun 43 üncü maddesinin birinci fıkrasına göre artırılacağı öngörülmüştür.

Ancak burada kastedilen, fiil ya da hareketin, doğal anlamda değil hukuki anlamda tekliğidir. Hakaret suçunun farklı mağdurlara karşı tek fiille gerçekleştirildiğinden söz edilebilmesi için hakaretin mutlaka ortak söz veya davranışlarla gerçekleştirilmiş olması şart değildir. Her bir mağdura veya mağdurlardan bazılarına özel olarak hitap edilerek hakaret içeren sözler söylenmiş veya davranışlarda bulunmuş olsa bile objektif bir gözlemcinin bakış açısıyla bakıldığında failin hareketlerinin tek bir iradi karara dayalı olduğu, aralarında yer ve zaman bakımından bağlantı bulunduğu, bu nedenle bir bütünlük oluşturduğu sonucuna ulaşılması durumunda, fiilin hukuken tek olduğu kabul edilmelidir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olayda, sanığın doktor olan mağdur ... İ.'ye hakaret ettikten kısa bir süre sonra polis memur olan şikayetçilere hakarette bulunduğunun anlaşılması karşısında, aynı olayın devamı kapsamında aynı yer ve zaman dilimi içerisinde gerçekleştirilen hakaret suçunun, hukuken tek bir fiille gerçekleştirildiği, sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca tek ceza verilip, bu cezanın aynı Kanun'un 43 üncü maddesi uyarınca arttırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2.Kabule göre de;

a.Sanığın, birden fazla polis memuruna karşı bir suç işleme kararı kapsamında tek bir fiille hakaret etmesine karşın, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının uygulanmaması,

b.Mükerrir sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi uygulanırken, 5275 sayılı Kanun'un 108 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca en ağır cezayı içerir ilama ilişkin hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, birden fazla ilamın tekerrüre esas alınması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (A 2) numaralı bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkeme kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının "A" bendinde tekerrür uygulanmasına ilişkin kısımdan "Adıyaman kapatılan 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2012/521 Esas, 2013/134 Karar, Malatya Kapatılan 4. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2012/471 Esas, 2013/537 karar, Malatya 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2014/518 Esas, 2015/174 karar," ibaresinin çıkartılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B. Hakaret Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrasının gözetilmesine,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.02.2024 tarihinde karar verildi.