Yargıtay 4. CD 2022/4199 E. 2024/18064 K.

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SUÇLAR: Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun esastan reddi, ek kararın onanması

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında;

Sanığın temyiz başvurusu bakımından; tehdit ve hakaret suçlarından İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun süre yönünden reddine dair aynı Mahkemenin ek kararına karşı istinaf isteminin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar, 5271 sayılı Kanun'un 276/2. maddesine göre kesin nitelikte olup bu tarihte olağan kanun yollarının tüketildiği ve Dairemizce temyizen incelenmesi gereken bir hüküm bulunmadığı,

Katılan vekilinin temyiz başvurusu bakımından; hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince, katılan vekilinin vekalet ücretine hasren yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi özetle; katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinin hukuka aykırı olduğuna yöneliktir.

III. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen; katılanın, Sağlık Bakanlığı'nın görevlendirdiği vekille temsil edilmesi ve Sağlık Bakanlığı Personeline Karşı İşlenen Suçlar Nedeniyle Yapılacak Hukuki Yardımın Usul ve Esasları Hakkında Yönetmeliğin 11. maddesi ile 659 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 14. maddesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi dışında bir hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

IV. KARAR

A.Sanığın Temyiz Başvurusu Yönünden

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun süre yönünden reddine dair aynı Mahkemenin ek kararına karşı istinaf isteminin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar, 5271 sayılı Kanun'un 276/2. maddesine göre kesin nitelikte olup bu tarihte olağan kanun yollarının tüketildiği ve Dairemizce temyizen incelenmesi gereken bir hüküm bulunmadığı anlaşılmakla, dava dosyasının, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B.Katılan Vekilinin Temyiz Başvurusu Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hüküm fıkrasına "katılan vekille temsil edildiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/1. maddesi uyarınca 2.725 TL vekâlet ücretinin sanıktan alınarak Sağlık Bakanlığı’na verilmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Malatya 10. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.12.2024 tarihinde karar verildi.