Yargıtay 4. CD 2022/4635 E. 2024/17951 K.

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SUÇ: İnsan ticareti

HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; insan ticareti suçundan kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince insan ticareti suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ NEDENLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, usul ve kanuna aykırı bir biçimde verilen kararın bozulması gerektiğine ve dosyada sanığın cezalandırılması için yeterli delil bulunmadığına yöneliktir.

III. GEREKÇE

Sanığın, diğer sanıklarla aynı evde yaşadığını, mağdur gibi gazinolarda çalışan biri olduğunu, olay öncesinde eşyalarını çalması nedeniyle mağdur ile tartıştıklarını ve bu sebeple kendisine iftira atıldığını söyleyerek atılı suçlamayı inkar etmesi, mağdurun mahkemedeki ifadesinde, kendisini kandırarak ülkeye getiren ve fuhşa yönlendiren kişinin hakkındaki mahkumiyet kararı kesinleşen sanık..., cebir uygulayarak gazinolarda çalışmasını sağlayan kişinin de hakkındaki mahkumiyet kararı kesinleşen sanık ... olduğunu, sanık ...'nın, kendisinin fuhşuna aracılık etmediği ve kendisine yönelik olumsuz bir davranışı olmadığını söyleyerek soruşturma aşamasındaki ifadesinden dönmesi, çelişki nedeniyle kendisine sorulduğunda ise mahkemedeki ifadesinin doğru olduğunu belirtmesi, diğer sanıkların da ifadelerinde, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair bir beyanlarının bulunmaması karşısında, sanığın insan ticareti suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve cezalandırmaya yeterli delil bulunmadığı halde somut deliller ile desteklenmeyen mağdurun sonradan değiştirdiği kolluk ifadesine itibar edilerek yerinde olmayan gerekçeyle mahkûmiyet kararı verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.12.2024 tarihinde karar verildi.