Yargıtay 4. CD 2022/4460 E. 2024/17635 K.

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SUÇ: Hakaret

HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEMYİZ EDENLER: Sanık müdafii, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında;

Tehdit suçundan Bölge Adliye Mahkemesince verilmiş temyizi kabil bir karar bulunmadığından hakaret suçu ile sınırlı inceleme yapılmıştır.

Hakaret suçundan kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın üzerine atılı suçu işlemediği ve sanığın katılan ile arasında husumet bulunmasına rağmen 5327 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 129. maddesi değerlendirilmeksizin mahkumiyet kararı verilmesi nedenleriyle hükmün bozulması talebine yöneliktir.

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; sanığın söz konusu eylemini tahrik altında gerçekleştirmesi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 129. maddesinin uygulanması gerektiğini belirterek hükmün bozulması talebine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın aşamalarda, sağlık memuru olan katılanın, kanser tedavisi görmekte olan annesiyle olay tarihinden önce çıkan hortumu yeniden takma hususunda tartıştığı ve "Defol git seninle uğraşamam" şeklindeki sözlerle hitap ettiğini savunması karşısında; olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilip, eylemlerin öncelik sonralık ilişkisi de dikkate alınarak, sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 129. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Uşak 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.12.2024 tarihinde karar verildi.