Yargıtay 4. CD 2022/9128 E. 2024/17631 K.

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: Hakaret

HÜKÜM: Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER: O yer Cumhuriyet Savcısı, sanık

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan açılan kamu davasında Yerel Mahkemece mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanığın temyiz isteği; savunma hakkının kısıtlandığı, lehine hükümler uygulanmadığı ve vesaireye yöneliktir.

2. O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; sanığın atılı suçu işlediğine dair delil bulunmadığı ve hükmün bozulması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için 5237 sayılı Kanun'un 125/1,4 maddeleri uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre, aynı Kanun'un 66/1 e ve 67/4. maddeleri gereği 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. Suçun işlendiği tarihe göre, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği tarihten, deneme süresi içerisinde işlenen suç tarihine kadar geçen durma süresi de dikkate alındığında, temyiz incelemesi tarihine kadar 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımının gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararına yönelik O yer Cumhuriyet savcısı ve sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321/1.maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.12.2024 tarihinde karar verildi.