Yargıtay 4. CD 2022/4509 E. 2024/17517 K.

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SUÇ: Hakaret

HÜKÜM: Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında;

Hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı

Tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusu, Bölge Adliye Mahkemesince düzeltilerek esastan reddedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii 28.07.2021 tarihli temyiz dilekçesinde belirttiği sebeplerle hükmün bozulması isteminde bulunmuştur.

III. GEREKÇE

Sanık müdafiinin temyiz istemi ve sair yönlerden yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1. 5237 sayılı Kanun'un 125/3 (a) maddesinde düzenlenen hakaret suçunda mağdur kamu görevlisi olup kamu görevlisinin, anılan Kanun'un 6/1 c maddesinde “kamusal faaliyetin yürütülmesine atama veya seçilme yoluyla ya da herhangi bir surette sürekli, süreli veya geçici olarak katılan kişi” olarak tanımlanması, dolayısıyla her olayda, mağdurun kamu görevlisi olup olmadığının anılan maddedeki tanım çerçevesinde belirlenmesi, ayrıca hakaretin yerine getirilen kamu görevi nedeniyle yapılması, kamu görevi ile hakaret eylemi arasında nedensellik bağının bulunması gerekir.

Somut olayda, kimlik sorma üzerine çıkan tartışmada sanığın hakaret etmesi, 11.06.2020 tarih 7245 sayılı Kanun uyarınca çarşı ve mahalle bekçilerine durdurma, kimlik sorma ve benzer yetkilerin tanınması nedeniyle, suç tarihinde katılanların kimlik sorma yetkileri bulunmaması karşısında, sanığın hakaret suçunu kamu görevlisine karşı görevinden dolayı işlemediğinden, şikayete ve uzlaşma hükümlerine tabi olan 5237 sayılı Kanun'un 125/1. maddesi uyarınca hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2. Uzun süreli hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak, 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinde öngörülen hak yoksunluklarına karar verilmemesi,

3. Büyükçekmece 6. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2017/606 esas ve 208/265 karar sayılı ilamına konu, kesin nitelikte adli para cezasına ilişkin mahkumiyetin tekerrüre esas nitelikte olmadığının, düşünülmemesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Küçükçekmece 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.12.2024 tarihinde karar verildi.