Yargıtay 4. CD 2022/15294 E. 2024/16851 K.

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR: Hakaret, kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER: Sanık müdafii, O yer Cumhuriyet savcısı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama, bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde;

O yer Cumhuriyet savcısının temyizinin sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan verilen hükümle sınırlı olduğu belirlenmiştir.

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemenin bozma üzerine yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararıyla, sanık hakkında hakaret ve kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarından ayrı ayrı mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyizinin; kişilerin huzur ve sükûnunu bozma suçunun niteliği gereği zincirleme suç hükmünün uygulanamayacağı gözetilmeden sanık hakkında TCK’nın 43/1. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza belirlenmesi nedeniyle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

Sanık müdafinin temyizinin; hükümlerin haksız ve hukuki dayanaktan yoksun oldukları, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delillerin bulunmadığı, sanığın suç işleme kastının bulunmadığı, kişilerin huzur ve sükûnunu bozma suçunda TCK'nın 43. maddesinin uygulanması nedeniyle fazla ceza verildiği, bu nedenlerle ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. GEREKÇE

A. Hakaret Suçundan Verilen Hüküm Yönünden

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen; sanığın sabıka kaydında bulunan taksirle yaralama suçundan verilen mahkumiyet kararının tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeyerek TCK'nın 58/4. maddesine aykırı davranılması ve hükmün gerekçesinde sanık hakkında tekerrüre esas alınan mahkumiyet kararının Ödemiş Sulh Ceza Mahkemesinin 2011/1055 E. 2012/245 K. Sayılı kararı olduğu belirtilmesine karşın, hüküm fıkrasında Ödemiş Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2011/192 E. 2012/26 K. sayılı kararının tekerrüre esas alındığının belirtilmesi suretiyle gerekçe ile hüküm arasında çelişkiye neden olunması,

Dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Kişilerin Huzur ve Sükununu Bozma Suçundan Verilen Hüküm Yönünden

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1. Sanığın katılana yönelik farklı zamanlarda gerçekleştirdiği suça konu eylemlerinin, 5237 sayılı Kanun'un 123. maddesinde düzenlenen kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunun “ısrar” öğesini oluşturması karşısında, zincirleme suç hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında kurulan hükümde aynı Kanun'un 43. maddesinin uygulanması,

2. Sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan sonuç olarak belirlenen hapis cezasının kısa süreli olmasına karşın, suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özellikler değerlendirilerek olumlu yada olumsuz bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeyerek, hüküm fıkrasında "sanığın adli sicil kaydına hakkında verilmiş kasıtlı suçtan mahkumiyet kararı bulunduğu" şeklinde yerinde olmayan gerekçeyle TCK'nın 50. maddesinde düzenlenen seçenek yaptırımların uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3. Hükmün gerekçesinde sanık hakkında tekerrüre esas alınan mahkumiyet kararının Ödemiş Sulh Ceza Mahkemesinin 2011/1055 E. 2012/245 K. sayılı kararı olduğu belirtilmesine karşın, hüküm fıkrasında Ödemiş Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2011/192 E. 2012/26 K. Sayılı kararının tekerrüre esas alındığının belirtilmesi suretiyle gerekçe ile hüküm fıkrasında çelişkiye neden olunması,

4. Sanığın sabıka kaydında bulunan taksirle yaralama suçundan verilen mahkumiyet kararının tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeyerek TCK'nın 58/4. maddesine aykırı davranılması,

Nedenleriyle hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Hakaret Suçundan Verilen Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesi gereği, sanık hakkında tekerrür uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasından "Ödemiş Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2011/192 esas, 2012/26 karar sayılı TCK 89/1. maddesince verilen 1.500,00 TL Adli para cezası yerine 75 gün hapis cezasının" ibaresinin çıkartılarak yerine "Ödemiş Sulh Ceza Mahkemesinin 2011/1055 E. 2012/245 K. sayılı kararıyla verilen 10 ay hapis cezasının" ibaresinin ve aynı hüküm fıkrasının sonuna "1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın cezayı aleyhine değiştirme yasağı da gözetilerek 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesi uyarınca koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın Ödemiş Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2011/192 esas, 2012/26 karar sayılı ilamı ile verilmiş 1.500,00 TL adli para cezasının esas alınarak belirlenmesi” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olarak HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B. Kişilerin Huzur ve Sükununu Bozma Suçundan Verilen Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkemenin kararlarına yönelik sanık müdafiinin ve O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.12.2024 tarihinde karar verildi.