Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2014/1045 E., 2016/100 K.

SUÇ: Sendikal hakların kullanılmasının engellenmesi

HÜKÜMLER: Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mahkeme kararı ile sanıklar hakkında sendikal hakların kullanılmasının engellenmesi suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Tebliğname onama talep etmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; sebebe dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanıkların gıda sektöründe faaliyet gösteren ..... Şeker ve Şeker Mam. Gıda San. Tic. Ltd. şirketinin işveren ve işveren temsilcisi oldukları, şikâyetçi sendikanın da gıda sektöründe sendikal faaliyette bulunduğu, çalışan işçilerden 78'inin 2012 yılında katılan sendikaya üye oldukları, firmanın işveren ve işveren temsilcileri olan sanıkların sendikaya üye olan bir kısım işçinin çalışma yerlerini değiştirdikleri, bir kısmına ise iş akitlerini feshederek baskı yaptıkları, bu şekilde sendikal hakların kullanmaya engel oldukları iddiasıyla açılan davada sanıkların beraatlerine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanıkların yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 118 inci maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanıklar ... ve ... yönünden 02.06.2015, sanıklar ..., ..., ... ve ... yönünden ise 12.11.2015 tarihli savunmaları olduğu ve bu tarihlerden itibaren 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkeme kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.01.2024 tarihinde karar verildi.