Yargıtay 4. CD 2022/15600 E. 2024/16432 K.

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM: Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan bozma üzerine Yerel Mahkemece mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; atılı suçu işlediğine dair delil bulunmadığı, görevli olduğuna dair belgenin dosyaya getirtilmediği, hükmün bozulması gerektiği ve vesaireye ilişkindir

III. GEREKÇE

Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu anlaşıldığından,

Yerel Mahkemece kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, Yargıtay (Kapatılan) 18. Ceza Dairesinin 13.06.2016 tarihli bozma ilâmı öncesi verilen ve sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine dair hükme yönelik sanık aleyhine temyiz başvurusunun bulunmaması karşısında, ilk hükümdeki cezayı aleyhe değiştirme yasağı gözetilmeden bozma kararı sonrası hükmün açıklanmasına karar verilirken sanık hakkındaki hüküm adli para cezasına çevrilmeyerek 1412 sayılı Kanun'un 326/son fıkrasına aykırı davranılması dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasında 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısım çıkarılıp ayrıca "sanığın 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına" ilişkin kısımdan sonra gelmek üzere “1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi gereğince cezayı aleyhe değiştirme yasağı nedeniyle "5237 sayılı Kanun'un 50/1 a maddesi gereğince sanığa verilen cezanın günlüğü 20,00 TL ile çarpılması sonucu 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığa verilen adli para cezasının sanıktan birer ay ara ile 24 eşit taksitte alınmasına'' ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.12.2024 tarihinde karar verildi.