Yargıtay 4. CD 2022/2245 E. 2024/16325 K.

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SUÇ: Hakaret

HÜKÜM: Ceza verilmesine yer olmadığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmü Bölge Adliye Mahkemesince kaldırılarak atılı suçtan ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz istemi; katılanın kamera kaydına aldığı görüntülerin yasak delil kapsamında değerlendirilmemesi gerektiğine, Bölge Adliye Mahkemesinin kabulünün dosya kapsamıyla uyumlu olmadığına, katılanların sanığa hakaret ettiğinin kamera kayıtlarıyla doğrulanmadığına, bu hususta sanık savunmaları dışında delil bulunmadığına, katılanların hükme esas alınan sözleri söyledikleri kabul edilse dahi bu sözlerin hakaret olarak nitelendirilmemesi gerektiğine, sanığın söylediği davaya konu sözlerin orantısız şekilde ağır olduğuna ve aleniyet hükümlerinin uygulanması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Sanık savunması, katılan beyanları ve tüm dosya kapsamı doğrultusunda ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir hukuka aykırılık görülmemiş, 5237 sayılı Kanun'un 129/3. maddesine göre ceza verilmesine yer olmadığı hükmü kurulması sırasında aynı Kanun'un 125/4. maddesi uyarınca artırım yapılamayacağı anlaşılmıştır.

Sanık hakkında kurulan hükme yönelik yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, yargılama sonuçlarına uygun şekilde ceza verilmesine yer olmadığı hükmü kurulmasına dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca İzmir 16. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.12.2024 tarihinde karar verildi.