Yargıtay 4. CD 2021/39470 E. 2024/16229 K.

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SUÇLAR: Hakaret, tehdit

HÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEMYİZ EDENLER: Sanık, katılan vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, bozma

Yapılan ön incelemede;

Tehdit suçundan kurulan hükmün kesin nitelikte olduğu,

Hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçelerinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı,

Tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; tanıkların katılanın iş arkadaşı olduğuna ve tarafsız olmadıklarına, görüntü kayıtları incelenmeden karar verildiğine, usul ve yasaya aykırı olan hükmün re'sen tespit edilecek sebeplerle bozulmasına ilişkindir.

Katılan vekilinin temyiz isteği özetle; hükmün açıklandığı tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre hükmedilecek vekalet ücretinden, daha evvel hükmedilmiş olan vekalet ücretinin mahsup edilmesinden sonra geri kalan farka hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinde ağırlaştırıcı neden olarak öngörülen aleniyetin söz konusu olabilmesi için olay yerinde başkalarının bulunması yeterli olmayıp, hakaretin belirlenemeyen sayıda kişi ve herkes tarafından görülme, duyulma ve algılanabilme olasılığının bulunması, herhangi bir sınırlama olmaksızın herkese açık olan yerlerde işlenmesi gerekir. Somut olayda, suçun işlendiği yer kabul edilen yoğun bakım ünitesinin giriş kısmında, aleniyet unsurunun ne şekilde gerçekleştiği açıklanıp tartışılmadan eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle anılan Kanun maddesinin uygulanması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A.Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

5271 sayılı Kanun’un 286/2 d maddesinde yer verilen “İlk defa Bölge Adliye Mahkemesince verilen ve 272/3. fıkrası kapsamı dışında kalan mahkûmiyet kararları hariç olmak üzere, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ve incelemeye konu suçun aynı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B.Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık ve katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 30/2. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Afyonkarahisar 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.12.2024 tarihinde karar verildi.