Yargıtay 4. CD 2021/41496 E. 2024/16129 K.

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: Kamu hizmetlerinden yararlanma hakkının engellenmesi

HÜKÜM: Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında kamu hizmetlerinden yararlanma hakkının engellenmesi suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi özetle; atılı suçu işlemediğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı Kanun'un 113. maddesinde düzenlenen kamu hizmetlerinden yararlanma hakkının engellenmesi suçuyla korunan hukuki yarar, kamu idaresinin sürekliliğini sağlamaktır. Failin, cebir, tehdit veya hukuka aykırı başka bir davranışı, kamu kurumunun faaliyetini engellemek, faaliyetine bir süreliğine de olsa ara vermek için yapmış olması gerekir. Başka amaçlarla cebir, tehdit veya hukuka aykırı başka bir davranışta bulunulması halinde bu suç oluşmaz.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olayda; sanığın, kaymakamlık adına köyde çalışma yapan iş makinasının, olay yerinde işi bitince başka köye gitmesini engellemek suretiyle üç saat kadar çalışmasına engel olmak biçimindeki eylemini, kamu kurumunun faaliyetini engellemek, faaliyetine bir süreliğine de olsa ara vermek kastıyla değil, o köyde bulunan başka bir yolun yapılmasını sağlamak amacıyla gerçekleştirdiği gözetilmeden ve kurumun ne şekilde faaliyetinin kesildiği, durduğu veya faaliyete belli bir süre ara verildiği açıklanıp tartışılmaksızın, yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle sanığın mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Yerel Mahkeme kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.12.2024 tarihinde karar verildi.