Yargıtay 4. CD 2022/1212 E. 2024/16061 K.

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SUÇ: Hakaret

HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEMYİZ EDENLER: Katılan vekili, sanık müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan verilen beraat kararına yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi özetle; sanığın katılana yönelik sözlerinin katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide eder nitelikte olduğuna, görev nedeniyle söylendiğine, suçun unsurlarının oluştuğuna,

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; sanık hakkında katılan T.Ç.'ye yönelik hakaret suçundan beraatine karar verildiği halde vekalet ücretine hükmolunmadığına,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükme yönelik yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, yargılama sonuçlarına uygun şekilde sanık hakkında beraat hükmü kurulmasına yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık hakkında yargılandığı aynı davada hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları verilmiş olması karşısında, sanık müdafisi tarafından sunulan avukatlık hizmetinin bölünmesi mümkün olmadığından hakaret suçundan verilen beraat kararı nedeniyle vekalet ücretine hükmedilmemesinde yasaya aykırılık görülmemiş, bu nedenle İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararı vekalet ücreti yönünden hukuka uygun bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Düzce 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.12.2024 tarihinde karar verildi.