Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SUÇ: Hakaret

HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEMYİZ EDENLER: Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısı, sanık müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında; hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; sanığın suçu işlemediğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, tanık T.C.'nin hazırlık ve kovuşturma beyanlarının çelişkili olduğuna, aleniyet hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi özetle; suça konu olayın aleni olmayan yerde gerçekleşmesine rağmen aleniyet hükümleri uyarınca arttırım yapılmasına yöneliktir.

III. GEREKÇE

1.Sanığın suçlamayı kabul etmemesi, 18.07.2018 tarihli tutanak içeriğinde sanığın hakaret içeren bir ifadesinin bulunmaması, tanık T.C.'nin olayın akabinde alınan kolluk beyanında sanığın "gerizekalı" dediğine ilişkin bir anlatımımın bulunmaması ve mahkemece dinlenilen tanık R.S.'nin sanığın küfretmediği ve "gerizekalılar" dediğini hatırlamadığına ilişkin beyanı karşısında, sanığın mahkumiyetine yeterli kesin ve inandırıcı delillerin nelerden ibaret olduğu 5237 sayılı Kanun'un 230. maddesi gereğince açıklanıp tartışılmadan yetersiz gerekçeyle hükümlülük kararı verilmesi,

2. Kabule göre;

5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinde ağırlaştırıcı neden olarak öngörülen aleniyetin gerçekleşmesi için olay yerinde başkalarının bulunması yeterli olmayıp, hakaretin belirlenemeyen sayıda kişi ve herkes tarafından görülme duyulma ve algılanabilme olasılığının bulunması, herhangi bir sınırlama olmaksızın herkese açık olan yerlerde işlenmesi gerekmektedir. Somut olayda sanığın eylemini, acil servisin muayene/gözlem odasında gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında aleniyet unsurunun oluşmadığı gözetilmeden 5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinin tatbiki,

Hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafii ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Antalya 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.11.2024 tarihinde karar verildi.