Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

KARAR SAYISI: 2018/1922 E., 2019/1505 K.

SUÇ: Hakaret

HÜKÜMLER: Temyiz isteminin reddi kararı, esastan ret

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İade

Her ne kadar İlk Derece Mahkemesince sanığın temyiz isteminin reddine dair karar verilmiş ise de; bu hususta karar verme yetkisinin Bölge Adliye Mahkemesi ya da Yargıtay'a ait olduğu bu nedenle 24.07.2020 tarihli ve 2017/156 Esas, 2018/82 Karar sayılı ek kararın hukuki değerden yoksun olduğu belirlenmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği karara yönelik temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Harran Sulh (Kapatılan) Ceza Mahkemesinin 19.09.2011 tarihli ve 2011/3 Esas, 2011/63 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddeleri uyarınca 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek, hükmün 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca açıklanmasının geri bırakılmasına ve sanığın beş yıl denetim süresine tabi tutulmasına karar verilmiş,

2. Şanlıurfa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.10.2016 tarihli ve 2016/44 Esas, 2016/301 Karar sayılı kararıyla sanığın denetim süresi içinde kasıtlı suç işlediği gerekçesiyle ihbarda bulunulmuş,

3. İhbar üzerine Harran Asliye Ceza Mahkemesinin 22.01.2018 tarihli ve 2017/156 Esas, 2018/82 Karar sayılı kararıyla hüküm aynen açıklanmıştır.

4. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 04.10.2019 tarihli ve 2018/1922 Esas, 2019/1505 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusu sonucunda, 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine hükmedilmiştir.

5. Harran Asliye Ceza Mahkemesinin 24.07.2020 tarihli ek kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği "temyiz isteminin 7188 sayılı Kanun'un yayımlandığı tarihten itibaren 15 günlük yasal süre içerisinde olmamasından dolayı reddine" karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, temyiz yolunun açılması nedeniyle kararı temyiz ettiğine, sübuta, haciz işleminin haksız olduğuna, savunma hakkının kısıtlandığına, kararların usul ve Yasa'ya aykırı olduğuna ve hakkında beraat kararı verilmesi talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın, haciz sırasında alacaklı vekili ve icra müdürüne hakarette bulunduğu iddiasıyla açılan kamu davasında; Yerel Mahkemece sanık savunması, şikâyetçi, katılan ve tanık anlatımları, olay ve haciz tutanakları ile tüm dosya kapsamına göre mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Belirttiği Hukuka Aykırılık Nedenleri Yönünden Yapılan İncelemede

Sanık hakkında kurulan hükme ilişkin olarak, Olay ve Olgular başlıklı bölümde belirtilen hususlar karşısında, sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesine dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde ve temyiz sebebi olarak ileri sürülen savunma hakkının ihlali yönünden Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6 ncı maddesinde de güvence altına alınan adil yargılanma hakkının ihlali sonucuna sebebiyet verecek böylelikle Anayasa ve uluslararası sözleşmelerde güvence altına alınan savunma hakkının kısıtlanması sonucuna neden olacak koşulların incelemeye konu olayda gerçekleşmediği anlaşıldığından hükümde bu yönlerden hukuka aykırılık bulunmadığı görülmüştür.

B. 5271 Sayılı Kanun'un 289 uncu Maddesinde Sayılan Kesin Hukuka Aykırılık Halleri de Gözetilerek Maddi Hukuka İlişkin Sair Yönlerden Yapılan İncelemede:

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

5237 sayılı Kanun'da hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü hallerde, aynı Kanun'un 61 inci maddesinde öngörülen ölçütlere göre somut olay irdelenip anılan Kanun'un 3 üncü maddesindeki fiille orantılı ceza verilmesi ilkesi de dikkate alınarak, öncelikle seçenekli yaptırımlardan hangisinin seçildiğinin gösterilmesi, sonrasında da alt ve üst sınırlar arasında temel cezanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, mükerrir olmayan sanık hakkında seçimlik ceza öngören hakaret suçunda yeterli gerekçe gösterilmeden ve orantılılık ilkesine aykırı olarak temel cezanın hapis tercih edilmesi,

Nedeniyle kararda hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca Harran Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.02.2024 tarihinde karar verildi.