Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: Hakaret

Sanık ve katılan sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile katılan sanık ... ve sanık ... hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ile 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ayrı ayrı ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan sanık müdafiinin temyiz isteğinin, hükümlerin usul ve Yasa'ya aykırı olduğu, katılan sanık ...'ün atılı hakaret suçunu işlemediği, karşı tarafta yer alan sanık ...'nın beyanı dışında her türlü şüpheden uzak somut delil bulunmadığı, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle beraat kararı verilmesi gerektiği, diğer sanık ... hakkında ise işlediği suçun tanık beyanlarıyla sabit olduğu, sanığın mahkumiyeti yerine ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesinin usul ve Yasa'ya aykırı olduğu, bu sebeplerle ve re'sen tespit edilecek sebeplerle katılan sanık ve sanık hakkındaki hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ... ve katılan sanık ...'ün olay tarihinde araçlarıyla seyir halindeyken yol verme meselesi yüzünden tartışmaya başladıkları, tartışma sırasında katılan sanık ...'in sanık ...'a "senin o güzel karını, anneni sinkaf ederim'' diyerek hakaret ettiği, buna karşılık sanık ...'ın da ifadesinin alındığı sırada polis ekiplerinin yanında katılan sanık ...'e hitaben ''şerefsiz'' diyerek hakaret ettiği, böylece sanık ... ve katılan sanık ...'ün üzerilerine atılı hakaret suçunu işledikleri şeklinde iddia olunan olayda, ... Polis Merkezinde görevli polisler ... ve ... nin Mahkemece alınan beyanlarında sanık ...'ın katılan sanık ...'e yönelik hakaret eylemini doğruladıkları anlaşılmış ve Yerel Mahkemece sanık ve katılan sanığın hakaret suçunu karşılıklı olarak işledikleri kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık ve katılan sanık hakkında kurulan hükümlere yönelik yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, daha önceden birbirlerini tanımayan ve birbirlerine iftira atmaları için bir nedenleri de olmayan sanıklar yönünden Yerel Mahkemenin inanç ve taktirinde hukuka aykırılık bulunmadığından, katılan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemesinin kararında katılan sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.01.2023 tarihinde karar verildi.