Yargıtay 4. CD 2020/28712 E. 2023/711 K.

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: Tehdit

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen tehdit suçundan, 5271 sayılı Kanunun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

Tebliğnamede tehdit suçundan kurulan beraat hükmünün bozulması yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemi, sanığın müştekiye karşı tehdit suçundan, mağdur ile müştekinin, mağdurun tehdit edildiğine dair uyumlu beyanlarına ve sanığın sarhoş olduğu ve olayı hatırlamadığı yönündeki beyanlarına rağmen soyut iddiadan beraat kararı verilmesinin usul ve esas yönünden Kanuna aykırı bulunduğundan kararın bozulması, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ile mağdurun evli oldukları, aralarında tartışma çıktığı, tartışma sonucunda sanığın eşini darp ettiği, araya giren mağdur müşterek çocukları ...'ın annesine yardımcı olmaya çalıştığı, bu esnada mağdur çocuğa da eliyle tokat attığı ve tehdit ettiği iddia edilmiş, mağdurların soyut iddasının dışında bir delil bulunmadığı, sanığın tehdit eylemini kabul etmediği, sanığın suç inkarının aksini kanıtlayan somut ve kesin delillerin bulunmadığı Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

Gösterilen gerekçe çerçevesinde Tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

1 Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde,mağdurların soyut iddasının dışında bir delil bulunmadığı, sanığın tehdit eylemini kabul etmediği, sanığın suç inkarının aksini kanıtlayan somut ve kesin delillerin bulunmaması nedeniyle hukuka aykırılık görülmemiştir.

2.Yapılan duruşmaya, incelenen dava dosyası içeriğine göre, O Yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik O Yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.01.2023 tarihinde karar verildi.