Yargıtay 4. CD 2020/27485 E. 2023/48 K.

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: Tehdit

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.02.2016 tarihli ve 2015/162 Esas, 2016/120 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 106 ıncı maddesinin 1 inci fıkrasının 1 inci cümlesi, 62 ncı maddesi, 50 nci maddesinin 1 inci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin 2 nci fıkrası uyarınca 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanık müdafisinin temyiz isteğinin, hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

B.Sanığın temyiz istemi tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmünde lehine beyanda buluna tanık beyanlarına itibar edilmeden birbirlerinin kardeşi ve oğulları olan katılanlar ve katılanların çalışanı olan tanık beyanı ile eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile karar verildiğine ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde önceden aralarında husumet bulunan taraflar arasında pazar günü çalışma yapılması nedeni ile tartışma yaşandığı, olayla ilgili sanık ...'in ...'e hitaben "... senin bacaklarını kırarım, zaten burda oturmuyorsun, ..." şeklinde tehdit ettiği tüm tarafların ve dinlenen tanıklar ... , ... ve ...'ın beyanları değerlendirilerek kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ve müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde,

1.Hükümden sonra 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Kanun'un 2 ve 7 nci maddeleri de gözetilip, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirmesinde zorunluluk bulunması,

2.Uzlaşmanın sağlanamaması halinde;

a)Taraflar arasında önceye dayalı husumet bulunduğu ve ihbar üzerine olay yerine gelen zabıta memuru olan tanıklar ... ve ...'nın taraflar arasında tartışma olduğu ancak sanığın tehdit ettiğini duymadıkları beyanına rağmen, katılanın yanında çalışan tanık ...'nın sanığın tehdit ettiğini duyduğunu belirtmesi karşısında, tanık beyanları yöntemince irdelenip hangi anlatıma hangi nedenle üstünlük tanındığı açıklanıp tartışılmadan, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

b)17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 saıylı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanunun 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu bulunması hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 23.02.2016 tarihli ve 2015/162 Esas, 2016/120 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09/01/2023 tarihinde karar verildi.