Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: Tehdit

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... Asliye Ceza Mahkemesinin 14.07.2016 tarihli ve 2015/586 Esas, 2016/413 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen tehdit suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteği, sanık ile katılanın arasındaki olayların gelişimi neticesinde sanığın katılanı tehdit ettiğinin açıkça ortada olduğuna, katılan ile uzun bir süre birlikte yaşamış olan sanığın haksız yere katılandan gayrimenkulünü istemesi üzerine olayların yaşandığına, sanığın hayatın olağan akışına aykırı olan beyanları karşısında cezalandırılması gerektiğine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılan ile sanığın duygusal birliktelikleri olup, aralarında anlaşmazlıklar bulunduğu, katılan ile telefonda konuştukları esnada sanığın katılana önceden vermiş olduğu hisseleri kastederek hisseleri geri vermemesi halinde "Anneni, kız kardeşini ve oğlunu öldürtürüm." diyerek tehditte bulunduğu iddiası ile kamu davasının açıldığı belirlenmiştir. Mahkemece yapılan yargılama neticesinde, sanığın üzerine atılı tehdit suçunu işlediğine dair savunmasının aksini gösterir ve cezalandırılmasını gerektirecek her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı mahiyette delillerin elde edilememesi, sanığın tehdit eylemini gören ve duyan tanık veya başkaca her hangi bir üçüncü kişi bulunmaması karşısında sanık hakkında 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verildiği belirlenmiştir.

2. Sanığın, her aşamada üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği yönünde savunma yaptığı anlaşılmıştır.

3. Katılan her aşamada oluşa ilişkin istikrarlı anlatımlarda bulunmuştur.

4. Tanık ... soruşturma aşamasında ;

"... benim yanımda annemi tehdit etmedi. ... anneme verdiği tapulu evi geri istiyor. Telefonla konuşurken anneme bu evi geri vermezse hesabının büyük olacağını söyledi..."

Şeklinde, kovuşturma aşamasında;

"...ancak benim yanımda herhangi bir tehdit olayına şahit olmadım, ancak daha sonra akrabalarım olan teyzemden sanığın annemi tehdit ettiğini de duydum ben telefonda hiç bir tehdit olayını duymadım, sadece telefon konuşmalarında bundan sonra kanun önünde hesaplaşacağız şeklinde konuşmalar duydum..." ve soruşturma beyanı ile oluşan çelişkinin giderilmesi için sorulduğunda ise; "Sanık annemle telefonda görüşürken evi vermezsen hesabının büyük olacağı şeklinde bir konuşma yaptı, bende duydum."

Şeklinde, olayın gelişimine ilişkin farklı anlatımlarının bulunduğu belirlenmiştir.

5. Tanık ...'nin her aşamada sanığın kendisini arayarak kızı olan katılana yönelik tehditlerde bulunduğuna yönelik iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışında bir olay hakkında anlatımlarının bulunduğu belirlenmiştir.

6. Tanık ...'nün her aşamada sanığın kendisinin yanında katılanı tehdit etmediği yönünde tutarlı anlatımlarının bulunduğu belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık savunması ile tanık ...'nin soruşturma ve kovuşturma aşamalarındaki anlatımlarında çelişki bulunması, tanık ...'nın anlatımlarının iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil hakkında olmadığı, tanık ...'nün sanığın üzerine atılı tehdit eylemi yönünden herhangi bir görgü ve bilgisinin bulunmaması karşısında, Mahkemece verilen beraat kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.01.2023 tarihinde karar verildi.