Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: Hakaret

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanun'unun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'unun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanunun 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'unun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 11 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, sanığın denetim süresi içinde yeniden suç işlemesi üzerine hüküm aynen açıklanmıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, suçu işlemediğine, çok ağrı çektiği sırada şikayetçi doktorun istediği ilacı yazmadığını, kendisini asılsız olarak ilaç bağımlısı olmakla itham etmesi üzerine olayların yaşandığını ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın böbrek ağrısı şikâyetiyle hastanenin acil servisine müracaat ettiği, şikâyetçi doktordan ağrı kesici yapmasını istediği, şikâyetçinin ... isimli ağrı kesici yapabileceğini söylemesi üzerine sanığın şikayetçiye "Sinkaf ol git." şeklindeki sözlerle hakaret ettiği, Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A.Sanığın suç işlemediğine yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, sanığın böbrek ağrısı şikâyetiyle hastanenin acil servisine müracaat ettiği, şikâyetçi doktordan ağrı kesici yapmasını istediği, şikâyetçinin ... isimli ağrı kesici yapabileceğini söylemesi üzerine sanığın şikayetçiye "Sinkaf ol git." şeklindeki sözlerle hakaret ettiği, sanığın tevilli ikrarı, şikâyetçi ve tanık hemşire beyanı ile birlikte değerlendirildiğinde Mahkemenin kararında hukuka aykırılık bulunmadığı ve sanığın bozma sebebi dışındaki temyiz istemleri ile vesair nedenler yerinde görülmemiştir.

B. Ancak;

1. Hakaret suçunda, 5237 sayılı Kanun'un 125/4 üncü maddesinde ağırlaştırıcı neden olarak öngörülen aleniyetin gerçekleşmesi için olay yerinde başkalarının bulunması yeterli olmayıp, hakaretin belirlenemeyen sayıda kişi tarafından görülme, duyulma ve algılayabilme olasılığının bulunması, herhangi bir sınırlama olmaksızın herkese açık olan yerlerde işlenmesinin gerekmesine karşın, somut olayda hakaret eyleminin acil servisin neresinde gerçekleştiği tespit edilip, aynı Kanun'un 125/4 üncü maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,

2. Aleniyet öğesinin oluşmadığının kabulü halinde ise;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK’ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı kararıyla “basit yargılama usulü” yönünden Anayasa’nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK’nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa’nın 38. maddesi ile TCK'nın 7 ve CMK’nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

3. 5237 sayılı Kanun'un 53/1 b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile iptal edilmesi nedeniyle, uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,

Nedeniyle bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.02.2023 tarihinde karar verildi. aykırılık bulunmamıştır.