Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2016/119 E., 2016/388 K.

SUÇLAR: Hakaret, kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında

1. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları ile 53 üncü maddeleri uyarınca 3 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2.Kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 123 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, yalnızca kararı temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın park içerisindeki spor aletlerinde hareket yaptığı sırada şikayetçiye rahatsız edici şekilde sürekli baktığı, bir müddet sonra yalnız oturmakta olan şikâyetçinin yan tarafındaki banka gelip oturarak yanına doğru yaklaştığı ve ''Çay içelim mi, güzelim.'' şeklinde teklifte bulunduğu, ancak şikâyetçinin tepki göstermesi üzerine bu kez ''Seni sinkaf edeyim.'' diyerek hakaret ettiği, bu suretle hakaret ve kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarını işlediği kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklara, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine ve incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın temyiz sebepleri ile sair yönlerden yapılan incelemede başkaca yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1.Sanığın, şikâyetçiye rahatsız edici şekilde sürekli bakması ve yanına doğru yaklaşarak ''Çay içelim mi, güzelim.'' demesi şeklinde gerçekleştiği kabul edilen eyleminin, 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen cinsel taciz suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yerinde görülmeyen gerekçeyle kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunu oluşturduğu kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2.Kabule göre de;

Sanık hakkında uzlaştırma kapsamında bulunmayan cinsel taciz suçundan kamu davası açıldığı, Mahkemesince yapılan yargılama neticesinde sanığın eyleminin kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunu oluşturduğunun kabul edildiği, sanığın değişen suç vasfı itibariyle mahkumiyetine karar verilen kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu, hakaret suçunun ise, suç tarihi itibariyle 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının son cümlesi uyarınca uzlaşma kapsamında bulunmadığının anlaşılması ve yeni düzenleme karşısında hakaret suçu yönünden de uzlaştırma önerisinde bulunulmasının gerektiği anlaşılmış olmakla; 5237 sayılı Kanun'un 2 ve 7 nci maddeleri de gözetilerek, kişilerin huzur ve sükununu bozma ve hakaret suçlarından uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması nedenleriyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.12.2023 tarihinde karar verildi.