Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: Hakaret

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisi bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; sanığın, katılana hakaret ettiğine dair soruşturma aşamasında kollukta ifadesi alınan tanık ...' in " ... ... ile birlikte otururken ... abi telefon ile konuşuyordu, ilk etapta konuşmasını dinlemiyordum ancak ... abinin sesini yükseltmesi ve konuşurken çok sinirlenmesi üzerine konuşmaya dikkat kesildiğimde telefonun ahizesinden konuşan kişinin sesini duydum. Telefon da konuşan kişinin ... abiye a...na koyduğum.. şeklinde küfür ettiğini duydum." şeklindeki beyanı karşısında mahkemesince sanığın hakaret suçunu işlediği sabit olmadığından bahisle beraatine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan, hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın katılana yönelik telefonda sinkaflı sözler söylediği iddiasıyla hakaret suçundan kamu davası açıldığı, sanığın tüm aşamalarda suçlamayı kabul etmediği, olay tarihinde katılanın yanında olduğunu beyan eden tanık ...'nın katılan ile sanık arasında telefon görüşmesi sırasında bağrışma olduğunu ancak sanığın hakaret cümlesini duymadığını, müştekinin hakaret ettiğini ifade ettiği, tanık ...'in mahkemede alınan ifadesinde, sanığın telefonda "A..na koyduğum" şeklinde küfür ettiğini beyan etmiş ise de, sanığın bu tanık beyanını kabul etmediği, bu tanığın olaydan sonra kendisini arayarak lehinde tanıklık yapması karşısında kendisinden 2.000,00 TL para istediğini, kendisinin de bu parayı vermediği için aleyhinde tanıklık yaptığını savunduğu, aynı ortamda bulunan ve müştekiye eşit mesafede olan tanıklardan birinin hakareti duymayıp diğerinin duymasının hayatın olağan akışına uygun olmadığı, dosya kapsamı itibariyle sanığın üzerine atılı hakaret suçunu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, vicdani kanaat sağlayacak delil bulunmadığı gerekçesiyle beraat kararı verildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanığın savunmasında atılı suçu kabul etmemesi, katılanın yanında olay sırasında bulunan tanıklardan ...'nın hakaret sözünü duymadığını belirtirken, diğer tanık ...'in hakaret sözünü duyduğunu belirtmesi karşısında, sanığın hakaret suçunu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli her türlü, şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından sanık hakkında beraat kararı verilmesine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sair Sebepler Yönünden

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, O yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında O yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.02.2023 tarihinde karar verildi.