Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2014/816 E., 2015/886 K.

SUÇ: Hakaret

HÜKÜM: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanığa 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21 inci ve 35 inci maddelerinindeki düzenlemeler uyarınca sanığın yokluğunda verilen kararın usulüne uygun olarak tebliğ edilmediğinden öğrenme üzerine yapılan temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla temyiz isteminin reddine dair 07.10.2016 tarihli ek karar kaldırılarak dosya görüşüldü.

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Karar başlığında tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkrası ile 62 nci, 52 nci maddeleri uyarınca 7.080,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; sübuta, lehe Kanun hükümlerinin uygulanması gerektiğine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde sanığın karıştığı maddi hasarlı trafik kazasında kusuru tespit edildiği sırada kusursuz olduğunu düşünen sanığın görevli polis memuru katılana hitaben "Vicdanın rahatmı sen karşı araç sürücüsünden para aldın, kaza raporunu da bu şekilde düzenledin, beni kusurlu gösterdin, oysa ki benim arabama düz yolda giderken arkadan çarpmıştı, yabancı plakalıyız diye mi ayrım yapıyorsun." şeklinde sözler söyleyerek hakarette bulunduğu iddia ve Yerel Mahkemece kabul olunmuştur

IV. GEREKÇE

Sanığın kamu görevlisi olan katılanın görevine yönelik sözleri suç oluşturabilecek, somut olgu isnadı niteliğinde olduğundan hakaret suçunun unsurlarının gerçekleştiği anlaşılmakla Tebliğname'deki bozma düşüncesinde iştirak edilmemiştir.

A. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanığın savunması, katılan beyanı ve tanıkların anlatımları, adli sicil kaydı ve tüm dosya kapsamında; suçun sübuta erdiğinin kabulü ile sanığın mahkumiyeti yönündeki Mahkemenin inanç ve takdirinin yerinde olduğu, sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiri indirim sebebinin uygulandığı, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair kanaat ve gerekçenin yerinde olduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

B.Sair Yönlerden

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

İleri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak;

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen "6545 sayılı Kanun'un 81 inci maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, adli para cezalarının ödenmemesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma kararı verilebilecek olması karşısında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde para cezasının ödenmemesi halinde kalan cezanın hapse çevrilmesine karar verilmesi" dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasından "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine" ibaresinin çıkarılması suretiyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.12.2023 tarihinde karar verildi.