Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2015/306 E., 2016/652 K.

SUÇ: İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM: Düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan açılan kamu davasında, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince düşme kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; imara aykırılıkların hangi tarihte yapıldığının araştırılmadığı, imalatların bina vasfında olduğu, eylemin Kıyı Kanununa ve İmar Kanunu'na aykırı olduğu, bu nedenlerle ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, kıyıda ruhsatsız şekilde 136 metrekarelik cafe olarak faaliyet gösteren kapalı alan inşaa ettiği iddia edilen olayda; atılı suç bakımından mahkememizce suç tarihi olan 2007 tarihine göre 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinde öngörülen 8 yıllık dava zamanaşımı süresinin iddianamenin düzenlendiği tarih itibariyle dolup dolmadığının tam olarak anlaşılamadığı, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği bu durumun sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği şeklindeki gerekçeyle Yerel Mahkemece beraat kararı verildiği belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Suça konu yerde uygulama imar planı bulunmadığının belediye yazısında belirtilmesi karşısında; iddianamede anlatılan eylemin 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun (3621 sayılı Kanun) 15 inci maddesinin beşinci fıkrasına uymayıp sadece 5237 sayılı Kanun'un 184 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen suçu oluşturduğu, suçun hangi tarihte işlendiği konusunda araştırma yapılmadan suç tarihi 2007 kabul edilip zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesi hukuka aykırıdır. Ancak;

2. Sanığın yargılama konusu imar kirliliğine neden olma eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 184 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

3. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanığın 22.10.2015 tarihli savunması olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.12.2023 tarihinde karar verildi.