Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2015/485 E., 2016/143 K.

SUÇ: Hakaret

HÜKÜM: Ceza verilmesine yer olmadığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 129 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, kararın usul ve yasaya aykırı olup bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, eşini tedavi ettirmek amacıyla götürdüğü acil polikliniğinde görevli doktor olarak çalışan katılana "Kes sesini, siz doktor değilsiniz, eşkiya bunlar.", "Soytarı, sizin gibiler bizi tahrik ediyor, gerizekalı." şeklinde sözlerle hakaret ettiği iddia edilmiş, Yerel Mahkeme tarafından sanığın isnat edilen suçu katılan doktorun tepkileri ve söylemleri üzerine haksız bir fiile tepki olarak işlediği kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık savunması, katılanın anlatımı, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde ceza verilmesine yer olmadığı yönündeki Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Sanık hakkında kurulan hükümde hakaret suçunun haksız fiile tepki olarak işlendiğinin kabul edilmesi karşısında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken uygulama maddesinin yazılmaması dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme'nin kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği "TCK 129/1 maddesi" ibaresinden sonra gelmek üzere "5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi" ibaresinin eklenmesi suretiyle HÜKMÜN, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.12.2023 tarihinde karar verildi.