Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2015/652 E., 2016/274 K.

SUÇ: Hakaret

HÜKÜM: Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 28.09.1999 tarihli, 1999/1 213 Esas, 1999/219 Karar sayılı kararında da; " hükümde en belirleyici kanıt olan ve tanık olarak dinlenen avukatın kimlik bilgilerini tespit edip duruşma tutanağına geçirilmesinin ve avukata tanıklıktan çekinme hakkının hatırlatılmasının gerektiğine yer verildiği görülmekle, maddi hakikate ve adalete ulaşılabilmesi açısından avukatın, hem tanık ve hem de müdafi olarak yargılamada görev almasının mümkün olduğu" belirtildiğinden, dosya kapsamında tanık olarak dinlenilen katılan vekilinin temyizi de kabul edilmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mahkeme kararı ile sanık hakkında; hakaret suçundan, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı somut bir delil bulunmadığından, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ile vekilinin temyiz isteklerinin; sanığın atılı suçu işlediğine, işletmeciliğini yaptıkları dedesinden kalan yerlerde sanık tarafından çalışmasına izin verilmediğine, sanığın sürekli bu şekilde davrandığına, sanığın cezalandırılması gerektiğine bu ve resen görülecek nedenlerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın katılanın babaannesi olduğu, aralarında çıkan tartışmada, katılana "S. ol git, köpek." demek suretiyle hakaret ettiği iddiasıyla sanık hakkında açılan davada, sanığın atılı suçlamayı kabul etmemesi, dosyada dinlenilen tanık İ.Ç. tarafından olayın doğrulanmaması, diğer tanık Ö.D. sanığın katılana hakaret ettiği şeklinde beyanda bulunmuş ise de, katılanın eşi olması nedeniyle beyanlarına itibar edilmeyerek sanığın atılı suçu işlediğine dair yeterli delil elde edilememesi nedeniyle sanığın beraatine karar verilmiştir.

2. Sanık atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

3. Katılanın aşamalardaki beyanları uyumludur.

4. Tanıklar Ö.D. ile İ.Ç.'nin beyanları dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A. Katılan ile Vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanığın üzerine atılı suçlamayı kabul etmemesi ve dosyada tarafsız kabul edilebilecek tanık beyanının bulunmaması karşısında, delil yetersizliğinden beraat kararı verilmesine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanık hakkında kurulan hükme yönelik yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan ile vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında katılan ile vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE,

05.12.2023 tarihinde karar verildi.