Yargıtay 4. CD 2023/13909 E. 2023/24825 K.

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2023/511 E., 2023/947 K.

SUÇLAR: Hakaret, tehdit

HÜKÜMLER: Beraat, mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, bozma

Sanığın bozma üzerine tehdit suçundan verilen beraat hükmünün gerekçesine yönelik olmayan temyizinde hukuki yarar bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanık hakkında bozma üzerine hakaret suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Trabzon 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.02.2016 tarih 2015/418 Esas, 2016/92 karar sayılı kararıyla sanık hakkında,

1. Tehdit suçundan, sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak mahkûmiyetine yeterli, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine,

2. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, dördüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 51 inci maddeleri uyarınca, 11 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın ertelenmesine,

Karar verilmiştir.

3. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen mahkeme kararının katılanlar vekilinin temyizi üzerine, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 14.02.2023 tarih 2020/27969 Esas, 2023/2636 karar sayılı kararı ile sanığın yakalama ile savunmasının alınmasından sonra duruşma günü beklenilmeden ve katılanların tanık dinletme talepleri hakkında sanığın dinlenilmesinden sonra karar verileceği belirtilmiş olmasına karşın bu hususta karar verilmeden, meram anlatma ilkesine aykırı davranılarak hükümlerin kurulması nedeniyle bozma kararı verilmiştir.

Bozma ilamı sonrasında incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında,

4. Tehdit suçundan, sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak mahkûmiyetine yeterli, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine,

5. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, dördüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca, 11 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteğinin, hükümleri temyiz etmek istediğine ve resen görülecek nedenlerle hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu anlaşılmıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın olay günü sağlık raporu almak için katılanın doktor olarak görev yaptığı, ... Aile Sağlık Merkezine geldiği, katılan tarafından raporun iş yeri hekimi ya da hastaneden alınması gerektiğinin söylenmesi üzerine aralarında çıkan tartışmada katılanın polise haber vereceği aşamada, sanığın katılana "Polis çağıranın anasını avradını s.." demek suretiyle hakaret ettiği iddiasıyla sanık hakkında hakaret suçundan açılan davada 21.02.2015 tarihli olay tutanağı, katılanın aşamalardaki uyumlu beyanları ile tanık Ö.B.S.'nin beyanlarına göre, sanığın atılı suçu işlediği Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

2. Sanık atılı suçu kabul etmemiştir.

3. Katılanın aşamalardaki beyanları uyumludur.

4. 21.02.2015 tarihli olay tutanağı ile tanık Ö.B.S.'nin beyanları dosya içinde mevcuttur..

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Tehdit Suçundan Verilen Beraat Hükmü Yönünden

Sanığın tehdit suçundan verilen beraat hükmünün gerekçesine yönelik olmayan temyizinde hukuki yarar bulunmadığından sanığın bu hükme yönelik temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanık Hakkında Hakaret Suçundan Verilen Hüküm Yönünden

1. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

Tüm dosya kapsamı, katılanın aşamalardaki istikrarlı beyanları ile tanık Ö.B.S.'nin beyanlarına göre sanığın atılı suçu işlediği, sabıka kaydının incelenmesi neticesinde sanığın yeniden suç işlemeyeceği yönünde olumlu kanaat oluşmaması nedeniyle, hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 51 inci ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin uygulanmaması yönünde Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır.

2. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

a. 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasında öngörülen aleniyetin gerçekleşmesi için olay yerinde başkalarının bulunması yeterli olmayıp, hakaretin belirlenemeyen sayıda kişi ve herkes tarafından görülme, duyulma ve algılanabilme olasılığının bulunması, herhangi bir sınırlama olmaksızın herkese açık olan yerlerde işlenmesinin gerekmesi karşısında somut olayda sanığın eylemini gerçekleştirdiği hastanenin doktor odasında aleniyet unsurunun ne şekilde oluştuğu tartışılmadan, yetersiz gerekçe ile 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrası uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini,

b. Sanığın, tekerrüre esas alınan kasıtlı suçtan mahkûmiyetinin “5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak” suçuna ilişkin olduğu ve bu suçtan dolayı, 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verilebilecek olması ve bu tedbirin gereklerine uyulması halinde ise açılmış olan davanın düşürebilecek olması karşısında, öncelikle uyarlama yapılıp yapılmadığı saptanarak, sonucuna göre sanık hakkında seçimlik ceza öngören kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçundan hangi cezanın seçileceği ile 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun yeniden değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Nedenleriyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle, Yerel Mahkeme kararına yönelik sanığın temyiz isteminin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün ( B 2) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.11.2023 tarihinde karar verildi.