Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2015/756 E., 2016/74 K.

SUÇLAR: Hakaret, kasten yaralama

HÜKÜMLER: Ceza verilmesine yer olmadığı, beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mahkeme kararı ile sanık hakkında,

1. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı,

2. Kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 25 inci maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca beraat,

kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz isteği; sebebe dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ve katılanın komşu olduğu, olay günü aralarında çıkan tartışmada sanığın katılana "o.." dediği ve basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde yaraladığı iddiasıyla açılan davada, hakaretin karşılıklı olduğu gerekçesiyle ceza verilmesine yer olmadığına; kasten yaralama suçundan ise olayın meydan geldiği yer, sanığın adli raporu da dikkate alındığında, sanığın saldırıya karşı orantılı şekilde kendini savunduğu, eylemin meşru savunma kapsamında kaldığı gerekçesiyle beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Katılanın Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanık savunması, katılan beyanları, tanıklar Z.M., A.B. H.S.'nin anlatımları ve tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde; sanık hakkında hakaret eyleminin karşılıklı olarak işlendiğine ilişkin; kasten yaralama suçunun ise olayın meydan geldiği yer, sanığın adli raporu da dikkate alındığında sanığın saldırıya karşı orantılı şekilde kendini savunduğu, eylemin meşru savunma kapsamında kaldığına ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sair Sebepler Yönünden

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.11.2023 tarihinde karar verildi.