Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2016/17 E., 2016/89 K.

SUÇ: Hakaret

HÜKÜM: Ceza verilmesine yer olmadığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Düzeltilerek onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 128 inci maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteğinin, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ve resen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, müvekkilinin ceza dosyasına sunduğu dilekçe içeriğinde, ceza davasının tarafı olan katılana yönelik yazdığı sözlerin hakaret suçunu oluşturduğu iddiası ile açılan davada, eylemin iddia ve savunma dokunulmazlığı kapsamında bulunduğu gerekçesiyle, Yerel Mahkemece ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Katılan vekilinin temyizi yönünden;

Sanığın, dava dosyasına sunduğu dilekçe içeriğinin iddia ve savunma dokunulmazlığı kapsamında kaldığı anlaşılmakla, Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Sair Yönlerden;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Yerel Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine ve incelenen dava dosyası içeriğine göre, kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen "hakaretin iddia ve savunma dokunulmazlığı kapsamında kaldığının kabul edilmesi halinde" 5237 sayılı Kanun'un 128 inci maddesi ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca beraat kararı verilmesi gerekirken 'TCK'nın 128 inci maddesi gereğince ceza tertibine yer olmadığına' şeklinde karar verilmesi" dışında hukuka aykırılık görülmeyerek, katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan bir numaralı bentten "ceza tertibine yer olmadığına" ibaresi çıkartılıp "5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca beraatine" ibaresi eklenmek suretiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

31.10.2023 tarihinde karar verildi.