Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2015/589 E., 2016/17 K.

SUÇ: Hakaret

HÜKÜM: Ceza verilmesine yer olmadığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Düzeltilerek onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hakaret suçundan aynı Kanun'un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, katılanın beyanları yerine sanığın ve sanığın babasının beyanlarına itibar edildiğine ilişkin gerekçenin yetersiz olduğuna, katılanın sanığa saygısızlık ve terbiyesizlik yaptığını söylediğine ilişkin beyanlarının hakaret suçunun karşılıklı işlendiğine dair ikrar olarak kabul edilmesinin hukuka aykırı olduğuna vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Taraflar arasında kira ilişkisinin bulunduğu, aylık kira bedelinin ödenmemesi sebebiyle taraflar arasında husumet oluştuğu, olay günü de katılan ...'ın sanığın babası N. E.'yi telefonla aradığı, aralarındaki konuşma sırasında katılanın N. E.'ye hitaben “Ben şimdiye kadar bir sürü it kopuk ile uğraştım.” diyerek hakaret ettiği, katılanın konuşmalarını duyan sanık ...'nin de telefonu babası N. E.'nin elinden alarak bu sözlere karşılık “it kopuk sensin” diyerek karşılık verdiği, katılanın ayrıca “Terbiyesizlik yapma” dediği, bu suretle sanığa karşılıklı hakaret sebebiyle ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden

Taraf beyanları, katılanın, babası N. E.'ye hakaret etmesi üzerine telefonu alıp hakareti iade ettiğine ilişkin sanığın ikrarı ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında, katılanın, sanığın babası N. E.'ye hakaret etmesi üzerine sanığın katılana hakaret ettiği şeklindeki Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

B. Sair Sebepler Yönünden

1. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

2. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, katılanın sarf ettiği kabul edilen "Terbiyesizlik yapma" şeklindeki sözlerin muhatabın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, rahatsız edici, kaba ve nezaket dışı hitap tarzı niteliğinde olduğu ve dolayısıyla hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı, Mahkemece kabul edilen katılanın diğer hakaret içerikli sözlerinin muhatabının ise sanığın babası olduğu, bu kapsamda sanığın eyleminin karşılıklı hakaret niteliğinde olmayıp hakaret suçunun haksız bir fiile tepki olarak işlenmesi niteliğinde olduğu anlaşılmakla; sanık hakkında kurulan hükümde hakaretin karşılıklı işlendiği kabul edilerek 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca hüküm kurulması dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (B 2) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan "hakaret suçunun karşılıklı işlendiği" ve " TCK 129/3" ibarelerinin çıkarılarak yerlerine sırasıyla "hakaret suçunun haksız bir fiile tepki olarak işlendiği" ve "5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin birinci fıkrası" ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.10.2023 tarihinde karar verildi.