Karar Detayı

Yapay Zeka Destekli

Hukuk Asistanı ile Kararları Analiz Edin

Bu karara ve binlerce benzer karara sorunuzu sorun. Kaynak atıflı detaylı yanıtlar alın.

Ücretsiz Dene

Karar Bilgileri

Mahkeme

4. Ceza Dairesi

Daire / Kategori

Yargıtay Kararı

Esas No

2021/13255

Karar No

2023/23173

Karar Tarihi

25 Ekim 2023

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2015/39 E., 2015/1308 K.

SUÇLAR: Hakaret, tehdit

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, sanığın temyiz dilekçesinin Silivri L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nun 27.11.2015 tarihli yazısı ekinde Mahkemeye gönderildiğinin bildirilmesine rağmen yazı ekinde sanığın temyiz dilekçesi yerine başka bir hükümlüye ait dilekçenin bulunması ve yapılan yazışmalar üzerine 22.12.2015 tarihli sanığa ait temyiz dilekçesinin kurum tarafından gönderilmiş ve cezaevinde bulunan sanığa gerekçeli kararın tebliğinin de 5271 sayılı Kanun'un 35 inci maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen yönteme uygun olarak yapılmamış olması nedenleriyle sanığın temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla sanık hakkında;

1.Hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin ikinci fıkrasının delaletiyle birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanığa verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

2.Tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 25 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanığa verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; hükümleri temyiz etme iradesinden ibarettir,

III. OLAY VE OLGULAR

1.Önceden arkadaş olan tarafların sonraki süreçte ayrıldıkları ve katılanın sanığa bir daha kendisiyle görüşmek istemediğini bildirdiği, buna rağmen sanığın katılanı telefonla aradığı, katılanın telefonlara bakmaması üzerine sanığın bu kez Z.N.Ş. adına kayıtlı olan hattan katılana 17.07.2013 tarihinde saat 01:37'de "Seni ... Bankası'nda Çağrı Merkezi'nde rezil edeceğim izle",aynı gün saat 03:05'te "Benimde adım ... ise polis karakolu değil Cumhuriyet Savcısına da gitsen senin belanı s..., ilk önce korkasın diye gaz ver sonra sert yaptığımda beni tehdit ediyor diye polise git, bilmiyorlarki senin ilk tanıştığımız günde sakso çektiğini", aynı gün saat 03:33'te "Daha dur sen kaşındın ..., oyun yeni başlıyor, bunlarında resmini çek ileride lazım olur tanımadığın ... için" şeklinde mesajlar çekerek hakaret ve tehdit suçlarını işlediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

  1. Sanık savunması, katılan ve tanık H.Ö.'nün beyanları tespit edilerek dava dosyasına eklenmiştir.

3.17.07.2013 tarihli cep telefonundan mesaj tespit tutanağı, iletişim tespit kayıtlarını içeren CD ve tutanaklar dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığın 01.10.2015 tarihli duruşmada alınan savunmasında sonraki duruşmalara katılmak istemediğine yönelik beyanı karşısında, tebliğnamedeki sanığın savunma hakkının kısıtlandığına dair bozma düşüncesine iştirak edilmeyerek, yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1.Katılanın kullanımında olan cep telefonu hattına suça konu mesajların gönderildiğine dair 17.07.2013 tarihli tespit tutanağına rağmen, olay gününe ait iletişim tespit kayıtlarını içeren CD ve tutanaklarda sanığın kullanımında olduğu belirtilen hatlardan katılanın cep telefonuna mesaj gönderildiğine ilişkin kayıt bulunmadığı anlaşılmakla oluşan çelişki giderilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tespit ve tayini gerektiği gözetilmeksizin, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi,

2.Kabule göre de;

a .17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

b. Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi üzerinden yapılan incelemede, sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamın, 04.11.2014 tarihli ek kararla, infazının durdurularak temyiz incelemesi için Yargıtay'a gönderildiği anlaşılmakla, sözü edilen ilamın akıbeti araştırılıp sonucuna göre sanığın tekerrüre esas alınabilecek başka sabıka kaydı olup olmadığı hususu da değerlendirilerek, tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması zorunluluğu,

c. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde yer alan hak yoksunluğunun, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanmasında zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden karar bu yönleriyle hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.10.2023 tarihinde karar verildi.

10 Milyon+ Karar Arasında Arayın

Mahkeme, tarih, anahtar kelime ile filtreleyin. AI ile benzer kararları otomatik bulun.

Ücretsiz Başla

Anahtar Kelimeler

tehditkarartemyizhukukîtevdiinev.süreçolgularsebeplerigerekçebozulmasınahükümlerinhakaret

Kaynak: karar_yargitay

Taranan Tarih: 25.01.2026 16:12:52

Ücretsiz Üyelik

Profesyonel Hukuk AraçlarınaHemen Erişin

Ücretsiz üye olun, benzer kararları keşfedin, dosyaları indirin ve AI hukuk asistanı ile kararları analiz edin.

Gelişmiş Arama

10M+ karar arasında akıllı arama

AI Asistan

Kaynak atıflı hukuki cevaplar

İndirme

DOCX ve PDF formatında kaydet

Benzer Kararlar

AI ile otomatik eşleşen kararlar

Kredi kartı gerektirmez10M+ kararAnında erişim