Yargıtay 4. CD 2021/14401 E. 2023/22874 K.

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2014/400 E., 2015/1146 K.

SUÇLAR: Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8 inci maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararıyla sanığın, görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 129 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 51 inci maddeleri uyarınca erteli 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hakaret suçundan ise 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 129 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 51 inci maddeleri uyarınca erteli 7 ay 8 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, sanık açısından haksız tahrik oluşturan bir durumun söz konusu olmadığına, haksız tahrik olabilecek nedenin de kararda açıklanıp tartışılmadığına, görevi yaptırmamak için direnme suçunda mağdur sayısı gözetilerek 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca artırım yapılması gerektiğine, görevi yaptırmamak için direnme suçunda 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin birinci fıkrasının uygulanma yerinin bulunmadığına yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Trafik uygulamasında durdurulan sanığın alkollü olması nedeniyle işlem yapılacağı sırada polis memurlarına sinkaflı sözlerle hakaret ettiği ve polis memuru ... S.'yi yaraladığı iddiasıyla açılan davada Mahkeme, oluşu iddianamedeki gibi kabul ederek polis memurlarına yönelik sinkaflı sözlerle hakaret, şikâyetçi polis memuru ... S.'ye yumruk atmak suretiyle de görevi yaptırmamak için direnme suçlarından sanığın cezalandırılmasına karar vermiştir.

IV. GEREKÇE

1. Şikayetçi ve tanık polis memurlarının iddiayı doğrulayan ifadeleri, bu ifadelerin olay tutanağı ile uyumlu olması, tanık olarak dinlenen G. Ş. ile S. Ç.'nin iddiayı doğrulayan anlatımları, şikâyetçi polis memuru ... S.'nin yaralandığına dair hakkında düzenlenen rapor ile tüm dosya kapsamı dikkate alındığında, atılı suçların sanık tarafından işlendiğine dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiş, görevi yaptırmamak için direnme suçunun bir polis memuruna karşı işlendiğinin anlaşılması karşısında, O yer Cumhuriyet savcısının sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği yönündeki temyiz nedenine de itibar edilmemiştir.

2. Şikâyetçi polis memurlarından sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturabilecek herhangi bir haksız eylem olmadığı halde sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması, haksız tahrik olarak kabul edilen eylemin de kararda gösterilmemesi,

3. Görevi yaptırmamak için direnme suçunda uygulanma olanağı bulunmayan, hakaret suçuna özgü olup genel tahriki düzenleyen 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesine göre özel hüküm niteliğinde olan ve daha lehe düzenleme içeren 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanığın cezasında indirime gidilmesi,

4. Hakaret suçunda ek savunma hakkı verilmeden 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası uygulanmak suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesinin birinci fıkrasına aykırı davranılması, bu yönde uygulama yapılırken suçun muhatabı olan polis memurlarının sayısı dikkate alındığında, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca teşdiden uygulama yapılması gerektiğinin de gözetilmemesi,

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle karara yönelik O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.10.2023 tarihinde karar verildi.