Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2015/146 E., 2016/1 K.

SUÇ: Hakaret

HÜKÜM: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunun'un (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun'un (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile sanık hakkında;

1. Hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkrası, 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 7.080,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

2. Sanığın denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlemesi üzerine açıklanması geri bırakılan hüküm, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkrası, 32 nci, 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 5.900,00 TL adli para cezası ile cezalandırılması şeklinde açıklanmıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteğinin, paranoid şizofren hastası olduğuna ve cezai ehliyetinin bulunmadığına, hakkında ceza tayin edilmemesi gerektiğine, kendisine müdafii tayin edilmediğine, cezasının ertelenmeyip, seçenek yaptırımlara çevrilmediğine ve ayrıca resen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Çaykara Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen davada şikâyetçinin, sanığın eşinin avukatı olduğu, 08.12.2011 tarihli duruşma bittikten sonra sanığın "Yalancı avukat istemiyorum." şeklinde sözlerle şikâyetçiye hakaret ettiği, Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

Sanığın temyiz isteğine göre, aşağıda yer alan bozma nedenleri dışında başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

1. Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup bu suçun oluşabilmesi için davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

Olay günü sanığın söylediği kabul edilen "Yalancı avukat istemiyorum." şeklindeki kaba hitap tarzı niteliğindeki sözlerinin şikâyetçinin onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmaması nedeniyle hakaret suçunun yasal unsurlarının somut olayda oluşmadığı gözetilmeden yetersiz gerekçe ile sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

2. Sanığın 30.12.2015 tarihli talimat duruşmasında psikolojik problemleri olduğunu belirtmesi ve rapor ve tedavi evraklarının fotokopisini sunmuş olması karşısında, suç tarihi itibarıyla atılı suça ilişkin 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesi uyarınca “akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış veya önemli derecede azalmış olup olmadığı” konusunda yöntemince rapor alınarak sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, rapor alınmaksızın 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin ikinci fıkrasının uygulanması,

3. 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca akıl hastası olduğu kabul edilen sanığın, 5271 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince tayin edilen müdafii huzurunda savunmasının alınması gerektiği düşünülmeden, savunma hakkı kısıtlanarak karar verilmesi,

4. Temyiz kanun yoluna tabi olup kesinleşmesi halinde infaza verilecek ilamın açıklanan yeni hüküm olduğu, bu nedenle iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçe ile hangi delillere üstünlük tanındığının yargılama sonucunda açık olarak gerekçeye yansıtılması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan, önceki karara yollama yapılmak suretiyle, Anayasa'ının 141 inci ve 5271 sayılı Kanun'un 34, 223 ve 230 uncu maddelerine aykırı davranılması,

Nedeniyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrasının gözetilmesine,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.10.2023 tarihinde karar verildi.