Yargıtay 4. CD 2021/13557 E. 2023/22015 K.

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2015/1486 E., 2016/290 K.

SUÇ: Hakaret

HÜKÜM: Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteğinin sanığın katılana yönelik söylediği "terbiyesiz" şeklindeki sözün konuşmanın bütünü ve üç kez söylenmesi de dikkate alındığında hakaret suçunu oluşturduğu bu nedenle kararın bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

2. Katılanın temyiz isteğinin, sanığın aralarında geçen konuşmayı kabul ettiğine, söylediği sözlerin eleştiri kapsamında olmayıp hakaret suçunu oluşturduğuna ve resen tespit edilecek sebeplerle kararın bozulması talebine yönelik olduğu anlaşılmıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılanın kullanmakta olduğu telefonundan, eski eşinin kullandığı numarayı aradığı, telefonu sanığın açtığı ve katılana "Sen benim çocuklarımın parasını yiyorsun, terbiyesiz, s... ol git, sen sevgilinle paramızı yiyorsun." şeklinde hakaret ettiği, katılanın bu konuşma içeriğini kapsayan ses kaydına ilişkin gerekli çözüm işlemi yapılmış, sanığın, katılana "terbiyesiz" diyerek hakaret ettiği iddia edilmiş; ancak Yerel Mahkemece sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olmadığı kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine ve sanığın söylediği kabul edilen "terbiyesiz" şeklindeki sözün muhatabın onur, şeref ve saygınlıklarını rencide edici boyutta olmayıp kaba söz kapsamında kaldığının anlaşılması karşısında, Yerel Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararında O yer Cumhuriyet savcısı ve katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKMÜN, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.10.2023 tarihinde karar verildi.