Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2015/487 E., 2015/698 K.

SUÇ: İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, hüküm, yokluğunda verilen sanığa gerekçeli kararın sanığın mahkemede bildirdiği bilinen en son adresinde sanık ile aynı konutta birlikte oturduğundan bahisle yeğeni olduğu belirtilen ...'ya tebliğ edilmiş ise de nüfus kayıtlarının incelenmesinde kendisine tebliğ evrakı teslim edilen ...'nın sanık ile ayrı dairelerde oturduğunun anlaşılması karşısında, Tebligat Yasası 16 ncı madde uyarınca yapılan tebligatın usulsüz olduğu, öğrenme üzerine gerçekleştirilen temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 184 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 50 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteğinin; tebligatın usulsüz olduğu, verilen cezanın usûl ve yasaya aykırı olduğu, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Şüphelinin taşınmazın üzerine ruhsatsız inşaat yaptığı, inşaatı durdurduğu ancak yıkıma yönelik herhangi bir işlem yapmadığı ve binayı imara ve ruhsata uygun hale getirmediği iddiasıyla açılan davada sanığın atılı suçu işlediği, Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Müdafinin Temyiz Nedenleri Yönünden

Encümen kararı, yapı tatil zaptı, basit kroki, görgü tespit tutanağı ile sanığın atılı suçu işlediği ve Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır.

B. Sair Yönlerden Yapılan İncelemede

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1. 5237 sayılı Kanun'un 184 üncü maddesinin birinci fıkrasında "yapı ruhsatiyesi alınmadan veya ruhsata aykırı olarak bina yapan veya yaptıran" kişilerin cezalandırılması öngörülmüş olup, İmar Yasası'nın 5 inci maddesinde de bina kavramının "kendi başına kullanılabilen, üstü örtülü ve insanların içine girebilecekleri ve insanların oturma, çalışma eğlenme veya dinlenmelerine veya ibadet etmelerine yarayan, hayvanların ve eşyaların korunmasına yarayan yapılardır." şeklinde açıklanması karşısında, sanığın eyleminin İmar Kanunu'nun 5 inci maddesi kapsamında bina vasfında olup olmadığı, hangi tarihte yapıldığı, sökülüp taşınmasının mümkün olup olmadığı, zemine ne şekilde yerleştirildiği hususlarında mahallinde keşif yapılıp, yapıya ait denetime elverişli fotoğraflar dosya arasına alınarak bilirkişi raporu alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik incelemeyle mahkûmiyet kararı verilmesi,

2. Hükümden sonra 18 Mayıs 2018 tarihinde 30425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7143 sayılı Kanun'un 16 ncı maddesi ile 3194 sayılı İmar Kanunu'na eklenen geçici 16 ncı maddesi uyarınca imar kirliliğine neden olma suçu yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden,

Karar bu yönleriyle hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.09.2023 tarihinde karar verildi.