Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2022/184 E., 2022/476 K.

SUÇ: Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İskendurun 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.03.2012 tarihli ve 2009/117 Esas, 2012/126 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 maddesinin birinci ve üçüncü fıkrası ile 51 inci, 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 4 ay hapis cezası cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın 2 yıl denetim süresi ile ertelenmesine karar verilmiştir.

2. (1) nolu bentte belirtilen Yerel Mahkeme kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 18.12.2014 tarihli ve 2013/11208 Esas, 2014/12936 Karar sayılı ilamı ile "hükmün gerekçesinde temel cezaların alt sınırdan belirlendiği ifade edilmesine karşın, hükümde alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle uygulama yapılarak çelişkiye neden olunması, "direnme fiilini birden fazla kamu görevlisine karşı işledikleri kabul edilen sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanmaması, sanık ...'ın adli sicilinde bulunan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kaydın kesin nitelikte bir mahkumiyet hükmü olmaması ve suç tarihine nazaran 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin uygulanmasına engel oluşturmaması gözetilerek, kişilik özellikleri lehe değerlendirilip, 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin uygulanmasına karşın, sanığın kişilik özellikleri, duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenerek yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda ulaşılacak kanaate göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağına karar verilmesi gerekirken, 5271 sayılı Kanun 231 inci maddesinin altıncı fıkrasında maddedeki objektif ve subjektif koşullar değerlendirilmeksizin “Sabıka kaydında görülen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair hüküm dikkate alınarak” şeklindeki gerekçe ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilerek hükümde çelişkiye neden olunması" nedenleriyle sanığın kazanılmış hakkı da gözetilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine, İskendurun 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.06.2015 tarihli ve 2015/268 Esas, 2015/344 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları ile 62 nci madde uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hükmün 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

4. Karar başlığında tarih ve sayısı belirtilen inceleme konu Yerel Mahkemenin kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca (3) nolu bentte açıklanması geri bırakılan hükmün, sanığın denetim süresi içinde kasıtlı suç işlemesi sebebiyle aynen açıklanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; sübuta, eksik incelemeye, suçun unsurlarının oluşmadığına, lehe Kanun hükümlerinin uygulanmasına, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde kavga olduğunun ihbar edilmesi üzerine olay yerine görevli polis memurları katılanların ve şikâyetçinin geldiği, kavganın devam ettiğini gören katılanların sanık ... ve inceleme dışı diğer sanık H. A.'ya polis olduklarını söyleyerek uyardıkları esnada sanık ...'ın katılan ... U.'nun omzundan çekerek yere düşürdüğü, yere düşen katılana diğer sanığın vurmaya devam ettiği, bu eylemler nedeniyle katılan ... U.'nun basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte yaralandığı, olaya müdahale eden diğer polis memuru katılan ... A.'yı ise sanıkların omzundan tutarak yere yatırarak vurdukları, katılan ... A.'nın darp nedeniyle basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte yaralandığı, anons üzerine olay yerine gelen şikâyetçi ... K.'nın olaya müdahale ettiği esnada sanık ...'ın şikâyetçiyi tuttuğu ve inceleme dışı sanık Y.O.'nın şikâyetçiye vurarak olay yerinden kaçtığı, şikâyetçinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte yaralandığı, bu nedenle sanık ...'ın görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediği Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

Sanığın İleri Sürdüğü Temyiz Sebepleri ve Sair Yönlerden Yapılan İncelemede

1. Sanık savunması, katılanların, şikâyetçinin ve tanıkların anlatımları, olay tutanağı, adli muayene raporları, dosya arasında yer alan diğer bilgi ve belgeler birlikte değerlendirildiğinde; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Yargıtay 5. Ceza Dairesinin bozma ilamında direnme fiilini birden fazla kamu görevlisine karşı işledikleri kabul edilen sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanmaması nedeniyle sanığın kazanılmış hakkı da gözetilerek hükmün bozulmasına karar verilmesi üzerine bozma ilamına uyan Yerel Mahkemece sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi uygulandıktan sonra sonuç ceza miktarı itibariyle aleyhe değiştirme yasağının uygulanması gerektiği gözetilmeyerek 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrasına uygun hüküm kurulmamış ise de aleyhe temyiz olmadığından bu husus bozma sebebi yapılamamıştır.

3. Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, bozma öncesi verilen ilk mahkumiyet hükmünde, sanık hakkında verilen hapis cezasının ertelenmesi ve bu hükmün yalnızca sanık müdafii tarafından temyiz edilmiş olması karşısında; bozma sonrası verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmesinden sonra deneme süresi içinde yeniden suç işleyen sanık hakkında açıklanması geri bırakılan hüküm açıklanırken ertelemenin kazanılmış hak oluşturduğu gözetilmeyerek verilen hapis cezasının ertelenmemesi suretiyle 1412 sayılı Kanun'un 326 ıncı maddesinin son fıkrasına aykırı davranılması,

dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasına “sanık hakkındaki hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesi uyarınca ertelenmesine ve aynı maddenin üçüncü fıkrası uyarınca takdiren 2 yıl denetim süresi belirlenmesine, altıncı fıkrası uyarınca taktiren sanığın kişiliği ve sosyal durumu göz önüne alınarak denetim süresi içinde sanığa yükümlülük yüklenmesine yer olmadığına, yedinci fıkrası uyarınca sanığa denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi hâlinde; ertelenen hapis cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceği, denetim süresinin iyi halli olarak geçirilmesi halinde ise cezasının infaz edilmiş sayılacağı hususunun ihtarına” ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.09.2023 tarihinde karar verildi.