Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2021/447 E., 2022/338 K.

SUÇ: Görevi yaptırmamak için direnme

KARAR: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

Sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci cümlesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair İnegöl 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.06.2019 tarihli kararının, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bozulması üzerine, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemece yapılan yeniden yargılama neticesinde sanığın görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 12.04.2023 tarih ve 94660652 105 16 32805 2022 Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25.05.2023 tarihli ve KYB 2023/46352 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin;

"...Dosya kapsamına göre sanığın İnegöl 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/06/2019 tarihli kararı ile anılan Kanun'un 106/1 2.cümle ve 62. maddeleri gereğince 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kararın sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 22/06/2021 tarihli kararı ile bozulduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun "Davaya yeniden bakacak mahkemenin işlemleri" başlıklı 307/5. maddesinde yer alan, "Hüküm yalnız sanık tarafından veya onun lehine Cumhuriyet savcısı veya 262 nci maddede gösterilen kimselerce temyiz edilmişse, yeniden verilen hüküm, önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamaz." şeklindeki düzenleme uyarınca, aleyhe istinaf yoluna başvurulmaması karşısında, istinaf bozma kararından önce tayin olunan cezanın sanık lehine kazanılmış hak teşkil edeceği ve yeniden kurulan hükümde neticeten sanığın 2 ay 15 gün hapis cezası cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun’un 283 üncü maddesinde;

"İstinaf yoluna yalnız sanık lehine başvurulmuşsa, yeniden verilen hüküm, önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamaz." şeklinde hükme yer verilmiştir.

Buna göre, sanık aleyhine istinaf talebinde bulunulmaması halinde, bozma üzerine ilk derece mahkemesince yeniden kurulacak hükmün, ilk hükümden daha ağır cezayı içermemesi gerekmektedir.

Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı ve 62 nci maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair İnegöl 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.06.2019 tarihli kararının sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince kararın bozulduğu ve yeniden yapılan yargılama neticesinde sanığın görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 265 inci ve 62 nci maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 5271 sayılı Kanun’un 283 üncü nci maddesi gereğince sonuç ceza 2 ay 15 gün hapis cezası yerine 5 ay hapis cezası olarak belirlenmişse de, tehdit suçundan kurulan bozma öncesi hükme yönelik aleyhe istinafın bulunmaması karşısında, bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda, cezanın aleyhe değiştirilme yasağı gözetilmeyerek, 5271 sayılı Kanun’un 283 üncü maddesine aykırı davranıldığı anlaşıldığından kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Yerel Mahkeme kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. Karardaki hukuka aykırılık aynı Kanun maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca, sanığa daha hafif bir cezanın verilmesini gerektirmekle;

a. Yerel Mahkemece yapılan uygulama da gözetilerek, sanığın 5237 sayılı Kanun’un 265 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

b. 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

c. 5271 sayılı Kanun’un 283 üncü maddesi uyarınca cezanın aleyhe değiştirilme yasağı gözetilerek 2 ay 15 gün hapis cezası ile CEZALANDIRILMASINA,

d. İnfazın bu miktar üzerinden yapılmasına, kararda yer alan diğer hususların olduğu gibi bırakılmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.09.2023 tarihinde karar verildi.