Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2015/1156 E., 2016/143 K.

SUÇ: Aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüğün ihlali

HÜKÜM: Düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 8 inci maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla sanık hakkında aile hukukundan doğan yükümlülüğün ihlali suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ile 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşme kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, somut olayda eylemin 5237 sayılı Kanun'un 233 üncü maddesinin ikinci fıkrasına temas ettiği gözetilmeden takibi şikâyete bağlı olan aynı kanun maddesinin birinci fıkrasına uyduğu kabul edilerek şikayet yokluğundan verilen düşme kararının bozulması gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, suç tarihinde hamile olduğunu bildiği eşi yerine başka bir kadınla ayrı bir evde yaşadığı, mağdurun ihtiyaçlarıyla ilgilenmediği iddiasıyla eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 233 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle açılan davada Mahkeme, elde edilen deliller kapsamında sanığın, hamile olduğunu bildiği eşini müşterek konutlarında mevcut yaşam koşullarında bırakması ve zaman zaman mağdurun burada annesiyle birlikte kalması nedeniyle çaresizliğinden söz edilememesi, eylemin şikayete bağlı olan aynı Kanun maddesinin birinci fıkrası kapsamında kalması ve mağdurun da sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçmiş olması nedeniyle düşme kararı vermiştir.

IV. GEREKÇE

İddianamede, sanığın hamile olduğunu bildiği altı aylık hamile eşinin ihtiyaçlarını karşılamadığının iddia edilmesi ve mağdurun da bu yöndeki iddiayı şikayetinden vazgeçmiş olmasına karşı doğrulaması karşısında, olaya tanık olan mağdurun annesinin ifadesi alınıp tüm deliller toplandıktan sonra 5237 sayılı Kanun'un 233 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yerinde olmayan nitelendirme ile sanık hakkında düşme kararı verilmesi,

Nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.09.2023 tarihinde karar verildi.