Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2015/1178 E., 2016/318 K.

SUÇ: Kötü muamele

HÜKÜM: Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında kötü muamele suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteminin özetle; atılı suçun işlenmesi için kurum görevlisi olmanın gerekmediği ancak tanıkların anlatımı ile sanığın İdare tarafından zaman zaman çocukların bakımı için görevlendirildiği, kötü muamele suçunun ani suç olduğu ve süreklilik gerektirmediği, tanıklar Ö.D. ve A.B.U.'nun beyanlarına itibar edilmesi gerektiği, diğer tanıkların sanık ile aynı kurumda çalıştıkları, N.G.'nin tanık olarak dinlenilmesi gerektiği, sanığın eyleminin kasten yaralama olarak değerlendirilmesi gerekirken hatalı nitelendirme ile kötü muamele suçundan beraat kararı verildiği bu nedenlerle hükmün bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın ... Evleri Çocuk Yuvasında temizlik görevlisi olarak çalıştığı, görev yaptığı 0 5 yaş çocukların bulunduğu blokta bazı zamanlarda görev verildiğinde bakım görevini de yapmakta olduğu, sanığın kurumda kalan küçük S.C.'nin ayakkabı bağcıklarını sürekli çözmesine kızarak ayakkabı ipini boynuna dolayıp bir daha çözme seni öldürürüm, ayakkabını niye çıkartıyorsun diyerek koltuğa sert şekilde oturttuğundan bahisle sanığın kötü muamele suçundan cezalandırılması talebi ile açılan kamu davasında Yerel Mahkemece; sanığın sekiz yıldan suç tarihine kadar temizlik görevlisi olarak çalıştığı, görevinin niteliği gereği kurumunda kalan çocukların bakım ve gözetimleriyle ilgili herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığı, çocukların bakımları ve gözetimleriyle doğrudan görevlendirilen bakım elemanı sayısı yetersiz olduğu zamanlarda çocukların hastaneye gönderilmeleri sırasında başka bir görevli ile birlikte çocuklara refakat etmeleri görevinin kurum idaresi tarafından verildiği, bunun dışında çocuklarla doğrudan ilgilenmesini gerektiren görevlerinin bulunmadığı, bu hususun aynı kurumda çalışan kamu görevlilerinin beyanlarıyla sabit olduğu, dava konusu olayda dinlenen sanıkla aynı kurumda çalışan tanıklardan Ö.D.'nin çocuklara bakmak, onun bakım ve gözetimi yapmak, ayakkabısını çıkarmış ise giyindirmek, kıyafetlerini kontrol etmek, yeme içmelerinden kendisi sorumlu olmasına rağmen, kendisinin de orada bulunduğu sırada sanığın kendi görevi olmamasına rağmen çocuğun ayakkabısını çıkartmasına sinirlenerek eylemi yaptığına ilişkin suç isnadı niteliğinde soyut ikrarından başka bir delil elde edilemediği, dinlenilen diğer tanıkların sanığın çalıştığı sekiz yıllık süre içerisinde çocuklara yönelik herhangi bir kötü davranışını görmedikleri yönündeki beyanları değerlendirildiğinde sanığın doğrudan kendisinin görev ve sorumluluğu alanında bulunmayan kurumda kalan çocukların bakımlarıyla ilgili bir konuda yani kurumda kalan küçüğün rahatsızlığı nedeniyle ayakkabısını çıkartmış olması nedeniyle bu sırada orada bulunan ve küçüğün ayakkabısını giyindirme görevi olan tanık Ö.'nün yerine kendisini koyarak küçüğe kızması ve tanığın beyanında ileri sürdüğü şekilde çocuğa kötü davrandığını gösteren her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı cezalandırılmasına yeter delil elde edilemediği kabul edilerek beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Hüküm fıkrasında sanığın isminin yerine mağdurun adının yazılmasının mahallinde düzeltilebilecek maddi hata niteliğinde olduğu anlaşılmıştır.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, katılan vekilinin bozma sebepleri dışındaki temyiz sebepleri ile vesair nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1.Tanık Ö.D.'nin beyanında N.G. isimli görevlinin olayı gördüğünü belirtmesi karşısında tanığın usulünce duruşmaya çağrılarak dinlenilmeden veya hukuki dayanağı gösterilip dinlenilmesine gerek bulunmadığına dair bir karar da verilmeden, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2. 5237 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin ikinci fıkrasınında "İdaresi altında bulunan veya büyütmek, okutmak, bakmak, muhafaza etmek veya bir meslek veya sanat öğretmekle yükümlü olduğu kişi üzerinde, sahibi bulunduğu terbiye hakkından doğan disiplin yetkisini kötüye kullanan kişiye, bir yıla kadar hapis cezası verilir." şeklinde düzenleme yer almaktadır.

Somut olayda; ... Evleri Çocuk Yuvasında temizlik görevlisi olarak çalışan sanığın görevinin niteliği gereği kurumunda kalan çocukların bakım ve gözetimleriyle ilgili herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığı, idarece bakım elemanı sayısı yetersiz olduğu zamanlarda çocukların hastaneye gönderilmelerine ilişkin refakat yetkisinin verilmesinin sanığın görevini değiştirmeyeceği Mahkemenin bu yöndeki değerlendirmesinin yerinde olduğu ve atılı suçun oluşmadığı anlaşılmış ancak iddianameye konu eylemin kasten yaralama suçunu oluşturup oluşturmadığı hususunda değerlendirme yapılmadan yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE,

19.09.2023 tarihinde karar verildi.