Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2022/1122 Değişik iş

SUÇ: Hakaret

KARAR: İtirazın reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

Hakaret suçundan sanık ...'in basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle yapılan yargılama sonunda, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 nci maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle aynı maddenin birinci fıkrası, dördüncü fıkrası, 29 uncu, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun(5271 sayılı Kanun) 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince 960,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetim süresine tabi tutulmasına dair İstanbul Anadolu 47. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.03.2022 tarihli ve 2022/262 Esas, 2022/247 Karar sayılı kararına karşı sanık müdafii tarafından yapılan itiraz üzerine, duruşma açılarak genel hükümlere göre yapılan yargılama neticesinde sanığın 5237 sayılı Kanun'un 125 nci maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle aynı maddenin birinci fıkrası, dördüncü fıkrası, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 960,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetim süresine tabi tutulmasına ilişkin İstanbul Anadolu 47. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.06.2022 tarihli ve 2022/477 Esas, 2022/497 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii tarafından yapılan itirazın reddine dair İstanbul Anadolu 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.10.2022 tarihli ve 2022/1122 değişik iş sayılı kararının Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17.05.2023 gün ve 2023/40840 sayılı Tebliğname'si ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin;

"Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.04.2018 tarihli ve 2014/15 487 Esas, 2018/151 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, temyiz ve istinaf kanun yollarından geçmeksizin kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların ülke sathında uygulama birliğine ulaşmak ve ciddî boyutlara ulaşan hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi amacıyla olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma konusu yapılabileceği gözetilerek yapılan incelemede;

1. Dosya kapsamına göre, somut olayda katılan vekili Avukat ...'un ibraz ettiği 03.10.2022 tarihli dilekçesinde şikâyetten vazgeçtiklerini belirtmesi ve sanığın şikâyetten vazgeçmeyi kabul etmediğine dair bir beyanın da bulunmaması karşısında, sanık hakkında soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı hakaret suçundan anılan Kanun'un 73/4 üncü maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 223/8 inci maddeleri gereğince, şikâyet yokluğu nedeniyle düşme kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde,

2. Kabule göre de, sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükümde belirlenen 65 gün adli para cezasının günlüğü 20,00 TL paraya çevrilmesi sonucu 1.300,00 TL yerine, 960,00 TL adli para cezasına karar verilmek suretiyle eksik ceza tayin edildiği gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde,

İsabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. (1) Numaralı Kanun Yararına Bozma İstemi Yönünden

5237 sayılı Kanun'un 131 inci maddesinin birinci fıkrasında “Kamu görevlisine karşı görevinden dolayı işlenen hariç; hakaret suçunun soruşturulması ve kovuşturulması, mağdurun şikâyetine bağlıdır."

Aynı Kanun'un 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrasında ise, “Kovuşturma yapılabilmesi şikayete bağlı suçlarda kanunda aksi yazılı olmadıkça suçtan zarar gören kişinin vazgeçmesi davayı düşürür." hükümleri düzenlenmiştir.

5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasında da, “Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı yada soruşturma yada kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir." hükmü yer almaktadır.

İncelenen somut olayda; mağdur vekilinin 03.10.2022 tarihli dilekçe ile şikâyetten vazgeçtiği sanığın şikâyetten vazgeçmeyi kabul edip etmediğine dair beyanının bulunmadığı anlaşılmıştır.

Dairemizce de benimsenen, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.10.2020 tarih ve 2018/18 589 Esas, 2020/421 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, 5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin altıncı fıkrasına göre kanunda aksi yazılı olmadıkça şikâyetten vazgeçmenin bunu kabul etmeyen sanığı etkilemeyeceğinin düzenlenmiş olması ve anılan Kanun hükmünün amacının yargılama sonucunda beraat etme ihtimali bulunan sanık hakkında yargılamaya devam olunarak suçun sabit olmaması hâlinde beraatına, sabit olduğunun anlaşılması durumunda ise cezalandırma zorunluluğu ortadan kalktığı için davanın düşmesine karar verilmesini gerektirmesi karşısında, her ne kadar sanığın şikâyetten vazgeçmeyi kabul edip etmediğine ilişkin bir beyanı yok ise de yargılama sonucu atılı suçu işlediğinin sabit olması nedeniyle mahkûmiyetine karar verildiği ve hükmün açıklanmasının geri bırakıldığı, bu kararın kesinleşerek kanun yararına bozma talebiyle incelendiği dolayısıyla beraat etme ihtimalinin bulunmadığı, ancak 5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin dördüncü ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkraları uyarınca, kovuşturma şartının ortadan kalkması ve bir düşme sebebi bulunduğundan davanın düşmesine karar verilmesi gerektiği kabul edilmelidir.

Somut olayda katılan vekilinin ibraz ettiği 03.10.2022 tarihli dilekçesinde şikâyetten vazgeçtiklerini belirtmesi, vekaletnemade bu hususta açıkça yetkisinin bulunması karşısında, sanığın şikâyetten vazgeçmeye karşı diyeceklerinin sorulması için itirazın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş; yukarıda açıklandığı üzere sanık hakkındaki kararın kesinleşerek kanun yararına bozma talebiyle incelendiği dolayısıyla beraat etme ihtimalinin bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında kovuşturma şartının ortadan kalkması ve bir düşme sebebi bulunduğundan davanın düşmesine karar verilmesi gerektiği kabul edilerek kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

B. (2) Numaralı Kanuna Yararına Bozma İstemi Yönünden

Her ne kadar sanık hakkında hesap hatası yapılarak fazla ceza tayin edilmesinin kanun yararına bozma konusu yapılması istenilmiş ise de bir nolu isteme ilişkin bozmanın niteliğine göre bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin kısmen KABULÜNE,

2. Bir nolu isteme ilişkin bozmanın niteliğine göre (2) nolu isteme yönelik; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği Tebliğname'deki düşünce yerinde görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN REDDİNE,

3. (1) nolu istem yönünden sanık hakkında İstanbul Anadolu 10.Ağır Ceza Mahkemesinin 04.10.2022 tarihli 2022/1122 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

4. Bozma nedenine göre karardaki hukuka aykırılığın, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca Yargıtay tarafından giderilmesi gerektiğinden;

"Sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca DÜŞMESİNE, sanık hakkında açılan kamu davasının düşmesi nedeniyle yapılan yargılama giderlerinin Hazine üzerinde bırakılmasına."

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.09.2023 tarihinde karar verildi.