Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2015/129 E., 2015/629 K.

SUÇ: Hakaret

HÜKÜM: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları ile 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 3 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, almış olduğu cezayı temyiz ettiğine vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Taraflar arasında daha önceki bir olay nedeniyle husumet bulunduğu, sanığın olay tarihinde katılanın evinin önüne aracını park etmesi nedeniyle katılanın aracın yanına gelerek araç içinde bulunan sanığa "Hayırdır bu saatte ne bekliyorsun." diye sorduğu, bunun üzerine sanığın aleni yer olduğu anlaşılan cadde üzerinde katılana hitaben "Sana ne lan a... koyduğum, ananı avradını sinkaf ederim." diyerek hakaret ettiği Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

Olay ve Olgular bölümünde anlatıldığı şekliyle sanığın üzerine atılı hakaret eylemini gerçekleştirdiği hususunun sanığın ikrar içeren savunması, katılan beyanı ve tutanaklar neticesinde sübut bulduğu, her ne kadar sanık savunmasında önce katılan kendisine hakaret ettiği için kendisinin de hakarette bulunduğunu iddia etmiş ise de; katılanın sanığa hakaret ettiğine ilişkin herhangi bir delil bulunmadığı, bu nedenle karşılıklı hakarete ilişkin yasa hükümlerinin uygulanması yoluna gidilmediği yönündeki Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

1. Gerekçeli karar başlığında "22.01.2015" olan suç tarihi "2014" olarak gösterilmiş ise de bu husus mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

2. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

3. Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

4. Tekerrüre esas alınan ilamda birden fazla mahkumiyet hükmü bulunduğundan, 5275 sayılı Kanun'un 108 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca daha ağır cezayı içeren 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinde düzenlenen cinsel saldırı suçundan verilen mahkûmiyet hükmünden dolayı sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmemiş ise de bu hususun infaz aşamasında gözetilebileceği anlaşıldığından,

5. Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.07.2023 tarihinde karar verildi.