Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2015/365 E., 2016/126 K.

SUÇLAR: Hakaret, kasten yaralama

HÜKÜMLER: Ceza verilmesine yer olmadığı, mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, onama

Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan, neticeten hükmolunan adlî cezasına ilişkin mahkûmiyet kararının, tür ve miktarları itibarıyla 5320 sayılı Kanun'un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu ve sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı ise yalnızca itiraz yolu açık olup itiraz yasa yolunun da tüketilmiş olduğu, karara yönelik temyiz talebinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanıklar hakkında hakaret suçundan kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun(5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararıyla;

1. Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 29 uncu, 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 1500,00 TL. adli para cezası ile cezalandırılmasına, hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

2. Sanık ... hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan sanık müdafinin temyiz isteği, süre tutum dilekçesi ile kararı temyiz ettiğine yönelik olup, gerekçeli kararın tebliğine rağmen ayrıntılı temyiz dilekçesi sunmadığı anlaşılmıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

Evli olan taraflar arasında olay tarihinde çıkan tartışma sırasında, sanık ...'nın "Pe*enk.” demek, sanık ...'nun ise "Orpu, şer**siz aşağılık." şeklinde sözler söylemek suretiyle karşılıklı olarak hakaret ettikleri , olay anına ilişkin tanığın bulunmayıp, her iki sanığın iddialarının aksini ispat etmenin mümkün bulunmadığı, tanık H.A'nın, eve sonradan gelip olayın başlangıcında olay yerinde olmadığı, bu nedenle hakaret sözlerinin hangi sanık tarafından önceden başlatıldığının belirlenemediği, her iki sanığın karşılıklı hakaret ettikleri ve olay esnasında birbirlerine karşı kasten yaralama suçunu işledikleri, sanıkların savunmaları, taraflar arasındaki diğer dava dosyalarının içerikleri, adli muayene raporları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden,

Hükmün tür ve miktarları itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı

Kanun'un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanıklar Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

1. Sanıkların savunmaları ile dosyada yer alan diğer bilgi ve belgeler birlikte değerlendirildiğinde; Yerel Mahkemenin kabulünde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanıklar Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında katılan sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.07.2023 tarihinde karar verildi.