Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: Hakaret

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 14.01.2014 tarih, 2012/840 Esas, 2014/16 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının yollamasıyla birinci fıkrası, adı geçen Kanun'un 29, 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca 3.800,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ve bu karar 24.02.2014 tarihinde kesinleşmiştir.

2.Sanığın denetim süresi içerisinde 26.06.2014 tarihinde kasten yaralama suçunu işlediğinin ihbar edilmesi üzerine yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hükmün aynen açıklanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, avukat talebinin yerine getirilmediğine, kamera kayıtlarının istenmediğine, ilk hakaretin kendisine yapıldığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna vesaire, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay günü sanığın annesinin yaralanması nedeniyle hastanenin acil servisine getirildiği, sanığın annesine müdahale eden hemşire olan katılanlar ile arasında, odadan dışarı çıkmaması nedeniyle çıkan tartışmada, katılanlara hitaben "O...., sürtükler, ananızı sinkaf ederim." şeklinde sözlerle hakarette bulunduğu iddiasıyla açılan davada Yerel Mahkemece katılan ve tanık beyanlarına göre, tartışma sırasında önce katılanlardan ...'nün sanığın kardeşi olan tanık F.G.'ye yönelik olarak "P... Bak." demesi üzerine sanığın da katılanlara hakarette bulunduğu kabul edilerek mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz İsteği Yönünden

Tüm dosya kapsamı, katılanların aşamalarda istikrarlı ve birbirleriyle uyumlu anlatımları, tanıklar S.G., N.F., ve G.E.Y. 'nin de katılanların iddiasını doğrulaması karşısında , sanığın haksız tahrik altında katılanlara yönelik olarak sinkaflı sözlerle hakarette bulunduğu anlaşılmakla, hakkında mahkumiyet kararı verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir. Sanığa usulune uygun olarak yasal haklarının hatırlatıldığı ancak sanığın müdafii istemediğini beyan ettiği anlaşılmıştır.

B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

1. Hakaret suçunun, haksız tahrik altında işlendiğinin kabul edilmesi karşısında, özel hüküm olan 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesi yerine genel tahrik kurumunu düzenleyen aynı Kanun'un 29 uncu maddesi ile hüküm kurulması hukuka aykırı görülmüştür.

2. 17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun’un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun’a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun’un 7 ve 5271 sayılı Kanun’un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden karar bu yönüyle hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemesinin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.07.2023 tarihinde karar verildi.